Wat te verwachten van de nieuwe Franse regering?
Hardere aanpak illegale migratie en realistisch klimaatbeleid
Titelfoto: Michel Barnier door EPP, CC BY 2.0.
Met de benoeming van Michel Barnier als Franse premier maakte de Franse president Emmanuel Macron de nieuwe regering afhankelijk van het Rassemblement National van Marine Le Pen. Zij kan op elk moment haar 142 stemmen toevoegen aan de 193 stemmen van links en zo de regering-Barnier ten val brengen. Wat te verwachten van deze nieuwe rechtsgeoriënteerde minderheidsregering, in het bijzonder op vlak van de relatie met de Europese Unie? Een column van EU-watcher Pieter Cleppe.
Le Pen en haar partij benadrukken dat ze niet willen bijdragen aan de “institutionele wanorde en democratische chaos” in Frankrijk en hebben beloofd om de nieuwe regering te beoordelen op haar daden, waarbij ze Barnier beschrijven als een premier onder toezicht. Hoge functionarissen van het Rassemblement National hebben benadrukt een hoge prijs te zullen vragen voor hun passieve steun.
Bij de presentatie van de nieuwe ploeg is er nu meer duidelijkheid gegeven over wat we kunnen verwachten. Verwacht kan worden dat spanningen met de EU zich vooral zullen situeren op twee domeinen: migratie en de Franse begroting. Al kan ook handelspolitiek onder spanning komen.
Wat migratie betreft maken de ontwikkelingen in Duitsland een clash tussen Frankrijk en de EU misschien wel minder waarschijnlijk. In Duitsland lijkt de regering in paniek te raken door de stijgende steun voor de Alternative für Deutschland (AfD), zodat ze heeft besloten om – al met al bescheiden – grenscontroles in te voeren.
Franse begroting
Een veel grotere uitdaging is de Franse begroting, die in zwaar weer verkeert. In juni verlaagde S&P Global Ratings de rating van de Franse schuld en waarschuwde: “De Franse overheidsschuld is nu de op twee na hoogste in de eurozone, na Griekenland en Italië.” In een dergelijke context maken de eisen van het Rassemblement National om het minimumloon te verhogen de zaken er niet eenvoudiger op. Frankrijk heeft de EU beloofd zijn begrotingstekort terug te brengen van 5,6 procent naar 5,1 procent. Dat is nog ver verwijderd van de norm van 3 procent die de EU oplegt.
Barnier heeft nu een weinig bekend duo de taak toevertrouwd om het enorme gat in de begroting te dichten. De 33-jarige politicus Antoine Armand wordt verantwoordelijk voor het ministerie van Economie en Financiën en Laurent Saint Martin, 39, een voormalige socialist en hoofd van het regeringsbureau dat buitenlandse investeringen in Frankrijk bevordert, is de nieuwe minister van Begroting. In tegenstelling tot wat de gewoonte is, zal Saint Martin direct rapporteren aan Barnier, in plaats van aan de minister van Financiën, wat betekent dat Barnier veel controle zal hebben over de begroting.
Zullen we een grote breuk met het verleden zien? Dat is onwaarschijnlijk. Zoals vertrekkend minister van Financiën Bruno Le Maire heeft opgemerkt: “Je zult in mijn bureaula geen wonderoplossingen voor de overheidsfinanciën vinden, alleen solide gedetailleerde voorstellen om te bezuinigen.” Daarbij moet worden benadrukt dat dit vooral voorstellen waren.
Uitstel
Het gerucht gaat dat Frankrijk Brussel zal vragen om twee jaar uitstel voor het bereiken van het tekort van 3% van het BBP, wat betekent dat het tekort in 2029 wordt bereikt in plaats van in 2027. In 2016 gaf het toenmalige hoofd van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker, openlijk toe dat Frankrijk wat budgettaire ruimte verdiende “omdat het Frankrijk is.” Hoewel de meer financieel gezonde Europese regeringen het niet leuk zullen vinden als Frankrijk weer meer tijd krijgt om zijn begrotingstekort in overeenstemming te brengen met de EU-normen, zal de figuur van Michel Barnier, die in Brussel veel vertrouwen geniet, de zaken waarschijnlijk iets makkelijker maken.
Just in case you should trust current French government fiscal deficit forecast.
France runs 6% fiscal deficit during good times, imagine what will happen during next recession. With political paralysis and 30% of bonds owned by foreigners it’s an accident waiting to happen. pic.twitter.com/HImuTn8wOb
— Michael A. Arouet (@MichaelAArouet) September 27, 2024
Renteverschil
Het renteverschil tussen Frankrijk en Duitsland steeg na de presentatie van de nieuwe regering en de Franse kosten om te lenen over vijf jaar overtroffen op een gegeven moment zelfs die van Griekenland.
Maar uiteindelijk kunnen de obligatiemarkten Frankrijk niet meer aanvallen zoals dat vroeger wel mogelijk was. Dat komt omdat Frankrijk nu lid is van de eurozone en omdat de Europese Centrale Bank maar al te graag aan “monetaire financiering” doet. Dat betekent inflatie ontketenen, dus ten koste van spaarders, om bezuinigingen op de overheidsuitgaven te voorkomen. Ooit waren het enkel bananenrepublieken waar dit soort praktijken gangbaar waren.
Barnier heeft de mogelijkheid geopperd voor het verhogen van de belastingen op de rijkste particulieren en sommige grote bedrijven in Frankrijk, zogenaamd om de lagere en middenklasse te beschermen. De Franse belastingniveaus zijn echter al de hoogste ter wereld en eerdere Franse pogingen om achter de “ultrarijken” aan te gaan zijn spectaculair mislukt.
Denmark’s nuclear journey with France 🇫🇷
This week I met with French MP @antoine_armand together with advocates from the danish pro nuclear movement @atomkraft_jatak.
Thanks you to @romainlefeb1507 from @Renaissance for making this possible!
We discussed the different… pic.twitter.com/sdvujd6TJM
— Johan Christian Sollid (@sollidnuclear) April 27, 2024
Kernenergie en klimaatbeleid
Een belangrijk aspect van de nieuwe regering-Barnier is haar sterke betrokkenheid bij kernenergie. De nieuwe minister van Economie en Financiën, Antoine Armand, is een uitgesproken criticus van energiebeleid dat afhankelijk is van onregelmatige “hernieuwbare” energiebronnen. Hij was ook voorzitter van een onderzoekscommissie die waarschuwde dat de Franse voorzieningszekerheid over de jaren heen verwaarloosd is. Het zal interessant zijn om te zien of hij zal botsen met de Europese Commissie, waar Von der Leyen net twee tegenstanders van kernenergie verantwoordelijkheid heeft gegeven op het gebied van energiebeleid.
Vrijemarkt-alternatief
Het feit dat vooraanstaande mondiale financiële instellingen onlangs een verklaring ter ondersteuning van kernenergie hebben ondertekend, kan Frankrijk hier helpen. Het is het zoveelste bewijs dat het huidige klimaatbeleid steeds meer onder druk komt te staan. In plaats van een bestraffende aanpak, die de EU heeft omarmd met haar ETS-klimaatbelasting, haar klimaattarief CBAM en haar rapportageverplichtingen, maakt een alternatieve aanpak nu opgang, onder meer bepleit door de Climate & Freedom International Coalition. Leden van deze groep van academici en beleidsmakers hebben een internationaal verdrag opgesteld, een soort vrijemarkt-alternatief voor het collectivistische “Akkoord van Parijs”, waarbij de ondertekenende landen zouden profiteren van handelsvoordelen als ze klimaatvriendelijk vrijemarktbeleid implementeren.
Liberalisering
Dat houdt liberalisering van de markt in, alsook stimulansen om te investeren in “materiële vaste activa” – activa die cruciaal zijn voor de groei van bedrijven op de lange termijn – via belastingvrije “CoVictory bonds”, leningen en spaarfondsen. Het omvat ook gerichte belastingverlagingen in de vier sectoren die verantwoordelijk zijn voor 80% van de uitstoot van broeikasgassen – vervoer, energie en elektriciteit, industrie en onroerend goed – evenals belastingverlagingen gericht op het doorbreken van monopolies. Deze ideeën worden ook uitgewerkt in een nieuwe studie van het Warsaw Enterprise Institute en een aantal gelijkgestemde denktanks, waarin deze belasting- en marktliberaliseringsvoorstellen gedetailleerder worden beschreven, evenals “de impact van de huidige beperkingen op het bereiken van klimaatdoelstellingen.”
In de afgelopen jaren werd kernenergie sceptisch bekeken door de Europese Commissie. Vorig jaar stemde het Europees Parlement om kernenergie van alle types op te nemen in een lijst van “klimaatvriendelijke technologieën”, nadat de Europese Commissie alleen innovatieve derde en vierde generatie kernenergietechnologieën wilde opnemen. We kunnen erop rekenen dat de nieuwe Franse regering sterk druk zal zetten om op deze weg verder te gaan.
Frans protectionisme of vrijhandel?
Ook op het gebied van handelsbeleid zijn er spanningen mogelijk tussen de nieuwe Franse regering en de EU. De Franse premier Michel Barnier heeft herhaald dat Frankrijk tegen het handelsakkoord tussen de EU en het Latijns-Amerikaanse handelsblok Mercosur is en heeft bevestigd dat hij een ‘blokkerende minderheid’ nastreeft binnen de EU. Als gevolg hiervan is het onwaarschijnlijk dat hierover een overeenkomst zal worden bereikt op de komende G20-top in Brazilië in november, zoals sommigen hadden gehoopt.
Top stories of the week:
New French PM dashes hopes of a EU-Mercosur deal by Brazil G20 summit https://t.co/dOwjoBHPvl
— Euractiv (@Euractiv) September 15, 2024
Ontbossingsregels
De besprekingen met Mercosur werden bemoeilijkt nadat de EU eiste om een duurzaamheidsbijlage toe te voegen aan een handelsakkoord, waarover al overeenstemming was bereikt. Dit werd terecht niet gewaardeerd door Brazilië, Argentinië, Uruguay en Paraguay. Brazilië is nu ook bijzonder ongelukkig met de nieuwe ontbossingsregels van de EU. Deze zijn bedoeld om de EU-normen om ontbossing tegen te gaan naar de rest van de wereld te exporteren. Als gevolg hiervan hebben ook andere handelspartners, van de Verenigde Staten tot Maleisië, van de EU geëist om de – bijzonder bureaucratische – implementatie op te schorten.
Conclusie
We moeten erkennen dat Michel Barnier als Brexit-onderhandelaar enkele jaren geleden goed werk heeft geleverd door een scheidingsakkoord met het VK te sluiten dat de meeste potentiële schade als gevolg van Brexit heeft voorkomen, en tegelijkertijd het VK de kans heeft geboden om de EU de weg te wijzen. Op dit moment doet het VK dat, niet alleen met zijn lidmaatschap van het handelsblok CPTPP, maar ook met het niet kopiëren van innovatie-vijandige EU-overregulering, zoals de nieuwe EU-regels op het vlak van Artificiële Intelligentie. Het is onwaarschijnlijk dat Barnier deze nalatenschap zal opofferen door elke stap vooruit in het vrijmaken van handel tegen te houden. Ook als het gaat om Frankrijks eeuwige begrotingstekortprobleem, is een compromis de meest waarschijnlijke uitkomst.
Barnier geniet niet alleen vertrouwen in Brussel, maar durft ook wat hardere uitspraken te doen over het migratiebeleid. Onder druk van het Rassemblement National kunnen er nu allicht dus eindelijk een aantal effectieve maatregelen worden genomen om de illegale migratie aan te pakken.
Ook de sceptische houding over de Europese klimaatpolitiek van de nieuwe Franse regering is helemaal in lijn met de veranderende publieke opinie in Europa. Misschien is Michel Barnier wel de juiste man op het juiste moment.
Over de auteur
- Pieter Cleppe is de hoofdredacteur van http://www.BrusselsReport.eu, een webstek die zich richt op EU en Eurozonebeleid
Goed artikel, maar voor Frankrijk geldt hetzelfde als voor Nederland:
1) de bestaande wetgeving ten aanzien van migratie is streng genoeg – maar wordt gewoon niet uitgevoerd en niet nageleefd. Het toelatingspercentage is in Frankrijk weliswaar een stuk lager dan in Nederland (35 % tegenover 85 %) maar daar staat tegenover dat er naar schatting 900.000 illegalen rondzwerven die niet terug willen. De OQTF (opdracht Frankrijk te verlaten) is een vodje papier. Net als in Nederland betekent een uitwijzing alleen maar een treinticket tot aan de grens, een lunchpakket en wat zakgeld. Mensen zonder paspoort willen niet terug en het land van herkomst werkt bijna nooit mee.
2) Barnier wil 100.000 ambtenaren ontslaan en een stop zetten op nieuwe in dienst tredingen. Dat is in Nederland ook nog nooit gelukt. Het probleem is gewoon dat de staat teveel diensten op zich heeft genomen en het hele leven van autochtonen en immigranten wil regelen en dat leidt onvermijdelijk tot budgetoverschrijding. De taakstelling van de sociaal-democratie is gewoon te groot en er worden geen grenzen aan gesteld. De overheid heeft zich verbonden aan meer rechten die de burger meent te moeten eisen dan diezelfde overheid kan realiseren.
En de miljardenverslindende energietransitie…gaat uiteraard gewoon door.
Inderdaad.
Als we nou vwb 1)eens beginnen met het verdrag van Dublin gewoon toe te passen, NSC? Met jullie hameren op naleving van verdragen?
En vwb 2) zo snel mogelijk in ieder geval het toeslagencircus afbouwen.
Beste NIWHL,
Bij het zg. Verdrag van Dublin is het raadzaam – net zoals bij alle EU-directieven en andere gietijzeren afspraken – om te te checken voor welk probleem nu welke oplossing nagestreefd wordt.
Ligt vaak mijlenver uit elkaar.
Het mechanisme achter het Verdrag van Dublin – namelijk afwikkeling van asielclaim in eerste EU-land van registratie – is een grapje, waarvan alle betrokkenen wisten/weten dat het niet werkt.
De immigratieroutes naar luilekkerland lopen via TR naar GR of BG of via Libië/Tunesië naar IT. De Marokko-Spanje hop is meer het reservaat van locals en de route naar de Spaanse eilanden voor Afrikaanse kust is muy pericoloso.
De eerst registrerende landen zijn zonder uitzondering niet de landen waar het 90 % van de nieuwe arrivals willen blijven qua welvaart, economische mogelijkheden, scholing (GR en BG: rare alfabetten), huisvesting en gezondheidszorg. Dus die landen hoeven ook niet veel te registreren.
De favo beoogde landen (ruwweg NW-Europa incl. VK en Zweden) weten dat ze kunnen verwijzen naar de Dublin-regeling om de goegemeente thuis rustig te houden. Alleen lijkt dat Haarlemmerdijkkie over de tijd minder te zijn gaan werken.
Mij zijn geen berichten bekend over grootscheepse Dublin-overdrachten en/of grote beleidsmatige initiatieven om hiertoe te komen.
Het systeem crasht waarschijnlijk vrij snel – ook onder rechtelijke toetsing m.b.t. humanitaire opvang – als grote getalen worden overgedragen, waarbij de ontvangende EU-landen geen enkele motivatie hebben om daar iets aan te veranderen, want dan zijn de Dublin-figuren weer snel foetsie.
We hebben betere EU-regeling nodig, maar elke gemaakte EU-regel is een gestolde stroom van onbaatzuchtige wijsheid, dus niet zo makkelijk.
Dank.
We hebben vrees ik geen betere EU regeling nodig, maar effectieve bewaking van de buitengrenzen.
Ik blijf me overigens wel afvragen wat het nut van een verdrag is als geen land zich er aan wil houden. En als we Dublin niet hoeven na te komen, dan aub ook Marrakesh niet, en eigenlijk ál die verdragen niet.
Weten we nog van het inlegvelletje van Rutte bij het nee tegen het verdrag met Oekraïne? Het zou geen opstapje worden, geen militaire inzet enz. enz.
En hoe zit het met de regels van de EU betreffende staatsschuld e.d.?
Als elke afspraak gebroken mag worden, waarom zou NL zich dan ook nog maar iets van die verdragen aantrekken.
Dublin kan niet nagekomen worden, want zoals HdV stelt, de migranten willen alleen naar landen waar de geldbomen het hoogst groeien en het is verboden om mensen tegen hun wil te verplaatsen naar andere landen. Dat wist men natuurlijk al op het moment dat het Dublin akkoord werd verzonnen. En dat wist men natuurlijk ook op het moment dat de nieuwe regeling werd verzonnen, waarbij landen die geen quota migranten accepteren, moeten betalen. Het quota migranten dat op de rekentafel wordt verzonnen, bestaat in werkelijkheid niet, want de migranten willen helemaal niet naar Litouwen, Hongarije of Slovenië. Het verdeelsysteem is een manier om het grote publiek te bedriegen en de landen waar migranten toch niet heen willen, geld af te persen.
Het is onwaarschijnlijk dat er in Frankrijk iets gaat veranderen. Barnier is tot in zijn haarvaten verbonden met ‘het systeem’ en is daarmee mede verantwoordelijk voor de problemen die er nu zijn. Spreekt hij zich uit tegen Agenda 2030? Tegen de 17 SDG? Waarschijnlijk niet. Dan gaat er niet zo veel veranderen, net zoals er in Nederland niet zo veel verandert met de nieuwe ploeg die op zijn minst nog een aantal nieuwe, frisse gezichten heeft. Het is uit de EU en waarschijnlijk ook uit de NAVO, stoppen met klimaathysterie en massa-immigratie. Op de agenda moet komen te staan: kernenergie, remigratie en de globalisten aan de ketting leggen inclusief al hun NGO’s. Om dat te kunnen doen is een totale reorganisatie van het ambtenarenapparaat nodig en tevens van de Rechterlijke Macht. Er moet zoveel gebeuren dat het waarschijnlijk eenvoudiger is om door Rusland veroverd te worden. Ofschoon dat eveneens een paardenmiddel lijkt te zijn.
Inderdaad. Ongeveer de helft van de benoemde bewindslieden zijn afkomstig van links (macronisten, NFP, Modem, Parti Radical) en de andere helft van Les Republicains en Divers Droit. Het zijn bijna allemaal mensen die al minister of adviseur waren onder eerdere regeringen van Macron, onder Hollande of zelfs al Sarkozy.
Ze hebben dus meegewerkt aan de situatie die nu is ontstaan van groeiende staatsschuld en begrotingstekort, toenemende immigratie, energietransitie. Het is moeilijk te geloven dat deze mensen plotseling nieuw beleid zullen opzetten.
Deze regering is gewoon een middel om tijd te rekken tot aan het einde van de regeerperiode van Macron.
Het is in iedere geval een rechtse regering die mogelijk iets aan de migratie gaat doen onder toeziend oog van de RN. Heb zo gevoel dat Macron hier geen zin in had en daarom de verkiezingen liet uitschrijven. Een ander mag het opknappen.
Het is voor Nederlander altijd moeilijk om het Franse sentiment te peilen vanweg hun iets meer mediterraine aard van leven. En zij zijn uitgebreid gewend aan mensen uit Algiers in het straatbeeld. Ze zijn in moraal een beetje losser dus ik weet het niet. Het is daarom goed dat zij Duitsland als speler tegenover zich hebben.
Een artikel dat zou handelen over: ‘Verwacht kan worden dat spanningen met de EU zich vooral zullen situeren op twee domeinen: migratie en de Franse begroting.’
Over migratie worden er 2 zinnen geschreven, waarvan 1 zin over de grenscontroles in Duitsland. Waar blijft de rest van de bespreking ??? Alsof de migrantenproblemen onbelangrijk zijn. Of wordt de aandacht bewust of toevallig afgeleid naar economie en financiën?
Verder in het artikel heel veel uitleg over handel, economie, financiën, en economische klimaat- en energiegevolgen.
Tja.
Slechts ‘un tout petit peu’ over de overweldigende migrantenproblemen in France, die bestaan uit een fractie asielproblemen en massaal veel moslimprobleem van de ancien migranten. Wat gaan ze nu eindelijk aanvangen met al die miljoenen moslims in la douce France???. Niets? Gewoon verder laten aanmodderen? Links globalisme verderzetten? Verdere terreur? Verdere islamiseren?
De nieuw gevormde regering Barnier praat ook niet over migranten. Het gaat alleen over de 60 miljard die bijeen geschraapt moet worden om het begrotingstekort te dichten. Het gaat alleen over de gebruikelijke maatregelen: nog meer belasting over de rijken, bezuiniging bij overheidslichamen, meer efficiëntie, kortom de maatregelen die nog nooit hebben gewerkt en dus ook nooit zullen gaan werken.
Ze zwijgen de migrantenproblemen dood. Linkse bewuste struisvogelpolitiek.
Alles kan verder rotten.