Ondanks rechtse winst blijft het voor de EU gewoon business as usual

Winnaars genegeerd bij verdeling topfuncties

Titelfoto bij artikel Ondanks rechtse winst blijft het voor de EU gewoon “business as usual” Pieter cleppe opiniez

Titelfoto: Ursula von der Leyen, publicatie binnen voorwaarden copyright Europese Unie.

De Europese verkiezingen betekenden een verlies voor de zittende macht, maar blijkbaar is dat tot henzelf nog niet echt doorgedrongen. Als vanouds verdeelden ze vervolgens onderling de topfuncties en negeerden de rechtse winnaars. Maar wellicht wordt toch het beleid inhoudelijk bijgesteld, bijvoorbeeld over ontbossing en natuur? De manier waarop op de valreep alsnog de omstreden Natuurherstelwet werd aangenomen, belooft niet veel goeds. Groen liet eigen doelstellingen prevaleren boven de spelregels. Wie komt nog op voor Europese democratie? Een column van Pieter Cleppe.

De recente verkiezingen voor het Europees Parlement leverden niet de verpletterende overwinningen voor populistisch rechts op, die sommige opiniepeilingen hadden voorspeld. De gestage vooruitgang die zij boekten, onderstreept echter een groeiende onderstroom van ontevredenheid met de traditionele politiek en een verlangen naar verandering onder bepaalde segmenten van het Europese electoraat.

In Frankrijk won het Rassemblement National (RN) van Marine Le Pen, met een vernietigende nederlaag voor Macron. De komende nationale parlementsverkiezingen kunnen RN zelfs aan de macht brengen. In Duitsland eindigden de drie regeringspartijen achter de zeer rechtse Alternative für Deutschland (AfD).

De centrumrechtse EVP-fractie wist ook de grootste fractie in het Europees Parlement te blijven en won zelfs dertien zetels ten opzichte van 2019. In Italië verzekerde Giorgia Meloni zich van haar dominante positie.

 

Meloni buitengesloten

Tijdens de informele top van Europese leiders na de stemming was Meloni boos op de Franse president Emmanuel Macron, de Duitse kanselier Olaf Scholz, de Poolse premier Donald Tusk en de premiers van Nederland, Griekenland en Spanje, omdat ze haar en anderen lieten wachten terwijl ze een deal smeedden over EU-topbanen – het voorzitterschap van de Europese Commissie, het voorzitterschap van de Raad van de EU en de functie van hoge vertegenwoordiger voor buitenlandse zaken – die vervolgens als een voldongen feit werd gepresenteerd. De laatste berichten zijn dat de centrumfracties EVP-D-Renew echter gewoon de topbenoemingen onder zichzelf blijven verdelen.

 

Herverkiezing Von der Leyen

Het negeren van Meloni in de discussie voor een van de topfuncties in de EU kan onverstandig zijn geweest, zeggen sommige waarnemers, omdat een geïrriteerd Italië gevolgen kan hebben voor het dagelijkse wetgevende werk in de Raad van de EU. Correspondent Henry Foy van de Financial Times noemde het besluit van de Europese Volkspartij om Meloni’s Europese Conservatieven en Hervormers (ECR) te negeren “overmoed” en zei dat er “wraak” kon worden genomen door Meloni, omdat “het verschuivende zand van het Europees Parlement Ursula von der Leyens wals naar herverkiezing nog kan bemoeilijken”.

Een hoge EU-functionaris gaf ook commentaar, uiteraard anoniem: “De drie politieke partijen hebben een strategische keuze gemaakt. Ze besloten te laten zien dat [Meloni] geïsoleerd is. Dit is een machtsspel.” Hij waarschuwde echter: “Willen we een totale strijd met het risico dat de Europese Raad geblokkeerd wordt?” Volgens een andere EU-diplomaat kan de zet nu Von der Leyens inspanningen om een parlementaire meerderheid te krijgen bemoeilijken: “Er is hierdoor veel goodwill verloren gegaan”.

 

Winnaars negeren

In wezen is het veelzeggend voor de staat van de EU-democratie dat de winnaars van de verkiezingen worden genegeerd, ook al laten de procedures dat toe. En om het nog erger te maken worden de verliezers beloond, of in ieder geval de ideologie van de verliezers. Want als er één ding duidelijk is, dan is het wel dat de groenen bijna overal in Europa zware verliezen hebben geleden. De mensen zijn duidelijk niet al te blij met de steeds strengere en duurdere groene centrale planning en belastingen. Vooral in Oostenrijk en Duitsland hebben ze het veel slechter gedaan dan verwacht.

In die context is het treurig om te zien hoe de verkapt groene, linkse politica Ursula von der Leyen steeds dichter bij een tweede termijn komt, terwijl rechtse conservatieve EP-verkiezingswinnaars helemaal worden uitgesloten van EU-topfuncties.

 

Een inhoudelijke koerswijziging?

Misschien is er inhoudelijk wel een koerswijziging op komst. De EVP zou immers het verbod op de verbrandingsmotor herbekijken. Duits CDU-Europarlementslid Peter Liese stelt bovendien dat de Europese wetgeving voor de Green Deal moet worden herschreven. In het bijzonder beschrijft hij een van die wetten, de nieuwe Europese regelgeving tegen ontbossing, als een “een bureaucratisch monster”.

Dit is belangrijk, en niet alleen voor Europese bedrijven. De handelspartners van de EU klagen al langer over deze nieuwe EU-wet. Niet alleen de Verenigde Staten, die zonet eisten dat de wet wordt uitgesteld, maar ook landen als Maleisië en Indonesië zijn hierover bezorgd. Zij voeren immers veel palmolie uit naar Europa. Vooral vinden ze het niet kunnen dat ondanks hun inspanningen de EU weigert de Maleisische standaarden te erkennen, ook al worden die door 93 procent van de palmolie-exports naar Europa al gerespecteerd.

Dat ook de NGO Global Forest Watch verleden jaar erkende dat het land een sterke vermindering in ontbossing had gerealiseerd, komt daar bovenop. Het leidde verleden jaar tot een bevriezing van de handelsgesprekken met de EU. Misschien zorgen de gewijzigde opstelling van de EVP en de klachten van de VS nu voor verandering.

 

EU Natuurherstelwet toch aangenomen

Jammer genoeg lijken de Europese verkiezingen bij velen helemaal niet tot een gewijzigde opstelling hebben geleid. Een voorbeeld daarvan is hoe verleden week, tegen de verwachting in, de EU Natuurherstelwet werd aangenomen door EU-regeringen die bijeenkwamen in de Raad van de EU.

Dit wetsvoorstel, dat nog meer EU-regeldruk en betutteling met zich meebrengt voor boeren en industrie, werd niet veel kansen meer toegedicht om het te halen, totdat de positie van Oostenrijk plotseling veranderde van onthouding naar steun. Leonore Gewessler, Oostenrijks Federaal minister voor Klimaatactie en Milieu, kondigde het Oostenrijkse standpunt aan, maar daarmee ging ze in tegen de wens van haar coalitiepartner, de centrumrechtse Oostenrijkse Volkspartij (ÖVP), die de Oostenrijkse kanselier Karl Nehammer in zijn gelederen heeft.

 

Onwettig

Voorafgaand aan de stemming waarschuwde hij het Belgische EU-voorzitterschap dat de goedkeuring door Gewessler onwettig was: “De onthouding van Oostenrijk, die al geregistreerd is volgens de gebruikelijke procedures, moet van kracht blijven. (…) Dit is deels omdat er een geldig negatief advies van de deelstaten is en de noodzakelijke overeenstemming tussen de betrokken federale ministeries ontbreekt.”

Desondanks besloot de verantwoordelijke Belgische minister die de vergadering van de EU-Raad voorzat, Alain Maron, de milieuminister van het Brussels Gewest, om de stemming toch door te laten gaan, waarmee hij ook de bewering van Gewessler aanvaardde dat het Oostenrijkse standpunt de nieuwe EU-wet ondersteunde.

 

Stemming had moeten worden uitgesteld

Dit is zeer bedenkelijk. Net als Oostenrijk is België een federale staat, en het heeft een systeem waarbij de verschillende regionale en federale ministers elkaar afwisselen op het niveau van de EU-besluitvorming, waarbij ze verplicht zijn te communiceren dat België zich van stemming zal onthouden als er geen overeenstemming is tussen de verschillende Belgische regeringen. In dit geval was het niet duidelijk wat het standpunt van Oostenrijk was. Maron had de stemming moeten uitstellen, zeker gezien het feit dat de stem van Oostenrijk doorslaggevend was om de Natuurherstelwet door te laten gaan. Dat betekende wellicht dat een nieuwe stemming pas mogelijk was na de parlementsverkiezingen in Oostenrijk op 29 september, dus misschien besloot de groene Belgische minister daarom er vol voor te gaan.

 

Legaal?

Nog erger was het feit dat Maron en zijn regering in de hoedanigheid van lopende zaken verkeren. Diens Ecolo-partij leed immers pas enorme verliezen bij de Brusselse regionale verkiezingen die plaatsvonden op 9 juni, waarbij de politicus 75 procent van zijn persoonlijke stemmen verloor ten opzichte van de vorige keer. Bovendien is het niet duidelijk of de acties van Maron om de stemming door te laten gaan wel legaal zijn naar Belgisch recht, aangezien dit in feite neerkomt op bewust meewerken aan pogingen om wetgevingsprocedures te schenden. In ieder geval lijkt niemand de moeite te nemen om achter Maron aan te gaan, ondanks de hevige protesten van de Belgische boerenfederatie tegen de Natuurherstelwet.

 

Rechtszaak en strafzaak

Dat is anders in Oostenrijk, waar kanselier Karl Nehammer niet alleen een rechtszaak is begonnen bij het Europees Hof van Justitie (EHvJ) om het besluit van de Raad van de EU nietig te verklaren, maar waar ook een nationale strafzaak tegen de minister van Klimaat persoonlijk is aangespannen. Volgens Nehammer “bestaat het vermoeden dat Leonore Gewessler… onwettig en willens en wetens handelt… in strijd met de grondwet — dit is misbruik van ambt.” Als aanklagers de zaak in behandeling nemen en ze wordt veroordeeld, riskeert ze een gevangenisstraf van zes maanden tot vijf jaar, verlengd tot tien jaar als de toegebrachte schade meer dan €50.000 bedraagt.

Juristen zijn verdeeld over de vraag of het beroep bij het Europees Hof van Justitie succesvol zal zijn. In ieder geval zal een ‘beroep tot nietigverklaring’ van de wet niet leiden tot een tijdelijke opschorting van de Natuurherstelwet, die ook al is aangenomen door het Europees Parlement, ondanks de pogingen van de Europese Volkspartij om dit te blokkeren. Wel is de wet al enigszins afgezwakt door het Europees Parlement, dat besloot om niet langer van EU-lidstaten te eisen dat ze leveren om schade aan de natuur te beperken, maar hen alleen nog te verplichten om “een inspanning te leveren” om dit te doen.

 

Inspanningsverplichting

Op zich is dat een goede zaak, maar het zorgt wel voor extra juridische onzekerheid, en dus nog meer kans op procedures allerhande. De Belgische professor omgevingsrecht Aube Wirtgen (VUB) stelt daarover aan De Tijd: “Bij een inspanningsverbintenis kan je door een rechter niet veroordeeld worden omdat je een doel niet hebt gehaald, maar je moet wel aantonen dat je er alles aan gedaan hebt om dat doel te halen. De Vlaamse overheid zal daar in zijn vergunningverlening op de een of andere manier de garantie voor moeten geven. Dat zal de procedures in ieder geval weer complexer maken.”

Fundamenteel biedt deze Europese Natuurherstelwet heel wat extra juridische munitie voor wie vergunningen wil aanvechten, met extra planlast bij het aanvragen van een vergunning tot gevolg. Alle EU-lidstaten krijgen nu twee jaar om een natuurherstelplan uit te werken, waarin ze dienen aan te tonen hoe ze aan de doelstellingen uit de wet zullen voldoen. De EU wil dat tegen 2030 twintig procent van de land- en zeegebieden aan herstelmaatregelen zijn onderworpen. Tegen die tijd moet ook dertig procent van de Europees beschermde natuur ‘in goede staat’ zijn.

 

Democratie

De manier waarop deze wetgeving nu is aangenomen legt een veel groter probleem bloot dan de zoveelste opdringerige EU-verordening. Het legt bloot hoe – tot niemands verrassing – groene, linkse politici maar al te graag het risico nemen om democratische procedures te negeren als dat hun beleidsdoelstellingen kan opleveren.

Op zijn minst heeft de Belgische journalist Bart Eeckhout, een vooraanstaand centrumlinkse commentator, dit begrepen. In een editoriaal in De Morgen waarschuwt hij: “De groene vreugde over de goedkeuring van de natuurherstelwet zou weleens van korte duur kunnen zijn. Want wie zal de democratie nog beschermen nu zelfs de groenen hun geweten boven de spelregels plaatsen? (…) Dit is een riskant precedent, dat de spelregels van de Europese democratie ondergraaft. Zullen de groenen het straks ook moedig vinden als rechtse ministers op eigen houtje in de Europese ministerraden een hard migratiebeleid bekokstoven?”

Ik denk dat we het antwoord op die vraag wel kennen.

Over de auteur

Pieter Cleppe
Pieter Cleppe
Pieter Cleppe is de hoofdredacteur van http://www.BrusselsReport.eu, een webstek die zich richt op EU en Eurozonebeleid

Reacties worden gemodereerd.

 

>>> Lees hier onze spelregels <<<

 

Reacties die onze spelregels schenden worden verwijderd. Herhaalde overtredingen, oproepen tot geweld, beledigingen en antisemitisme leiden tot een permanente ban. De redactie treedt niet in discussie over de reden van verwijdering, noch over een ban. Gebruikers met ongeldige e-mail-accounts worden geblokkeerd.

Abonneren op reactie(s)
Abonneren op
guest

21 Reacties
Meeste stemmen
Nieuwste Oudste
Peter
Peter
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

Gezien de omstandigheden is eigenlijk maar een enkele conclusie mogelijk:

NEXIT

ongeacht de (zo gevreesde) reacties!

Als meer landen het voorbeeld van het voortrekkers- land Nederland volgen is het gauw gedaan met de EU in de huidige constructie.

Dan kunnen de landen die het graag willen een handelsunie bouwen, met als voorbeeld de BeNeLux of EEG.

Marien
Marien
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Peter

ik vind ook een handelsunie tussen zelfstandige landen vele malen beter dan dit ondemocratische EU gedrocht dat machtshebbers geschapen hebben als baantjes carrousel. Dat is ook de enige reden dat partijen als D66, GL en zeker Volt zo actief lobbyen VOOR Europa. Het geeft hen vet-betaalde mogelijkheden. ZIJ geven echt geen zier om de ‘gewone’ burger. Absoluut niets. mw ‘wie zijn die mensen’ Kaag was een sprekend voorbeeld van dat genre politicus, maar andere partijgenoten van haar en die zooi van Volt zijn geen haar beter en ook GL en PvdA achtigen niet.

Niets is wat het lijkt
Niets is wat het lijkt
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Peter

Ik ben het met u eens, maar op dit moment vasthouden aan een nexit-standpunt zou hebben betekend, dat er geen rechts kabinet wordt geïnstalleerd, maar we een (s)linkse Timmermans als premier zouden krijgen. En dan kun je het helemaal op je buik schrijven. Rustig afwachten dus voorlopig, al is het corrupte EU gedrocht bijna niet meer te verdragen.
Wat zou er de facto gebeuren als NL bij voor ons slechte wetten nou eens gewoon nee zou verkopen? Zouden de eventuele financiële sancties de economische voordelen overtreffen?

Andre
Andre
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Peter

Of met de helft plus 1 van de andere lidstaten overeenkomen dat het verdrag van Maastricht wordt opgezegd, zodat de EU verdwijnt en we terug zijn in de situatie van de EEG.

Marien
Marien
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Andre

DAT zou een uitstekend idee zijn.

Andre
Andre
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

Eerlijk gezegd moet ik lachen om het idee dat Leonore Gewessler veroordeeld zou kunnen worden vanwege een inspanningsverplichting om het klimaat en milieu te redden.
Het klimaat kan niet gered worden, omdat CO2 maar voor een heel klein deel verantwoordelijk is voor klimaat. En de fossiele CO2 is dus nog minder belangrijk. Op zijn best 0,1 graad Celsius van de ruim 1 graad die sinds 150 jaar heeft plaatsgevonden. Ondertussen wordt ons milieu verziekt door BPA en nog andere plastic deeltjes die afbrokkelen van de wieken van de windturbines die zogenaamd ons klimaat moeten redden. Die zitten overal: in de grond, in de lucht.
Gewessler en haar trawanten zouden veroordeeld moeten worden omdat ze ons milieu verziekt, ons geld verkwanseld en helemaal niets bereikt.

H.Nijhuis
H.Nijhuis
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Andre

Helemaal mee eens. We kunnen best een stap zetten door de luxe van de zestiger jaren weer aan te nemen met een lichte vorm van de verworvenheden van nu. Geen iphone een een afgeslankt internet voor de particulier. Dat is een grote stap voorwaards voor onze geest.

Josef
Josef
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Andre

Andre,
Er komt geen plastic van de windturbines, het is polyester met glasvezel dat ons mensen longkaker bezorgt want glasvezels hebben precies dezelfde uitwerking als asbest.
Ik zelf heb met dat spul gewerkt en weet wat de gevolgen daarvan zijn.
Hoezo kan de overheid deze troep als klimaat en milieu vriendelijk beschouwen, omdat het vak inhoudelijke onbenullen zijn dus marionetten van een stel ongekozen kwaadaardige gekken .

Marien
Marien
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Andre

Dit is het enige juiste antwoord. Ik vind ook dat ze aangeklaagd horen te worden voor milieu delicten. En neem gelijk dat milieu ‘defensie’ en die Urgenda lui mee in de aanklacht.

Niets is wat het lijkt
Niets is wat het lijkt
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Andre

En de microdeeltjes die over de regio verspreid terechtkomen bij een brand met zonnepanelen. Onmogelijk op te ruimen, dus een gevaar voor alles wat leeft.

Ni28
Ni28
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

Mevrouw Meloni was terecht pissig op de achterkamertjes politiek in Brussel. Het lijkt wel ouderwetse koloniale politiek in eigen huis. Wij regelen jullie luisteren en doen. Posten verdelen zonder omkijken naar de winst van rechts maakt de verkiezingen overbodig. Van corruptie betichte voorzitster met zicht op rechtzaken doorheen jagen naar de tweede ambsttermijn is stuitend. Ik hoop dat het nog goed heet wordt in Brussel en tot veranderingen leidt. Nu lijkt het steeds meer op de vroegere Opperste Sovjet in Moscou.

Anton van Haasteren
Anton van Haasteren
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Ni28

De opperste Sovjet is op een gegeven moment uit elkaar gespat.

Ni28
Ni28
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Anton van Haasteren

Het kon niet anders en in Brussel straks ook niet. Alleen duurt het te lang.

Piet Karbiet
Piet Karbiet
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

En daarom verwijt ik het de rechtse stemmers die massaal thuisbleven dat in NL een coalitie van communisten en socialisten uit voorheen de EVP, CPN, PSP, PRP en PvdA de winst pakten. Een bonte verzameling van radicalen en drammers die als zelfstandige partijtjes allang waren vermorzeld.

H.Nijhuis
H.Nijhuis
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

Inderdaad is een Nexit te verkiezen boven een europese unie. Het europese gebouw is een gedrocht dat inderhaast is opgebouwd om multinationals vrij baan te geven in heel europa. En verder is er neits geregeld. Het gaat alleen om geld. Ik leerde vroeger op de lagere school dat er welzijn bestaat en wwelvaart. Dat laatste is leuk maar het welzijn is belangrijker. Maar ja, daar is denkkracht voor nodig.

Erik
Erik
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

De EU is een door links progressief gedomineerde organisatie waarin democratie het heeft moeten afleggen tegen het activisme uit diezelfde contreien. Activisme heeft nou eenmaal een broertje dood aan democratische ontwikkelingen. In feite redeneren zij vanuit een ivoren toren waarbij iedere tegenspraak als gevaarlijk en bedreigend wordt beschouwd. Het gebrek aan een waterdicht democratisch systeem waarbij de wil van de europese burger domineert speelt de EU uiteindelijk zodanig parten dat deze organisatie zichzelf onmogelijk zal maken. De EU leeft al niet onder de Europeanen, dat zal met deze houding alleen maar verder afnemen waarbij op een moment de vraag bij meerdere landen gaan spelen of doorgaan op deze voet nog wel verantwoord is. Het is dan niet langer de vraag meer of een Nexit te overwegen is, maar bittere noodzaak om een catastrofe van ongekende omvang te voorkomen.

Bernardo A.
Bernardo A.
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

Afgezien van het gegeven, dat we zo snel mogelijk uit het gekkengesticht Brussel moeten worden verlost — tegen elke prijs — rijst wel de vraag hoelang dit gesticht nog overeind blijft. Er zijn enige tienduizenden kantoorambtenarren in Brussel, in een piramide naar de macht. Er zijn enige miljoenen groene gekken die hun zin doordrijven. En er zijn honderden miljoenen EU burgers, die zogezegd gewapend met hooivorken die “elite” van de troon kan stoten. De geest is al uit de fles en het ongenoegen neemt inmiddels explosieve vormen aan.

Els
Els
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Bernardo A.

Jammer alleen dat het een hele lange adem vereist om de rechtse Europese mensenmassa daadwerkelijk tot dergelijke acties te bewegen.

Marien
Marien
1 jaar geleden
Artikelwaardering :
     

Het is gewoon niet de bedoeling van de bestuurlijke elite dat wij, het gepeupel, ook maar enige invloed hebben op de plannen van die zelfbenoemde elite. Het gaat gewoon ordinair om macht . Zeker bij dat zooitje dat zich er nu heeft ingenesteld.
Ik hoorde gisteren bij VI dat die Diederik Samsom ergens in een adviescommissie is gevraagd en dat levert hem 35.000 euro op. jeminee, wat een ‘principes’ heeft zo”n linkse jongen. (hij vindt zelf dat ie links is, denk ik, maar weet niet meer precies welke normaliteit daar bij zou horen.

Niets is wat het lijkt
Niets is wat het lijkt
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Marien

Gasunie!! Godbetert.

Els
Els
1 jaar geleden
Antwoord op reactie van  Marien

“Diederik Samsom wordt per 1 juli de nieuwe voorzitter van de raad van commissarissen van Gasunie.” (NieuwRechts, 26 juni 2024)

Hoe heet dat ook al weer: links lullen en rechts zakken vullen.

En dan, of all places, de GASUNIE. (Klimaatcrisis, van het gas af, van steenkolen af).
Hoezo, Greenpeace activist?

21
0
We zijn benieuwd naar uw reactiex
×