Een jaar Trump: media schamperen door
Onverminderd dedain in de MSM
Foto: screenshot CNN-nieuws
- Dit land is stuk - 18 september 2026
- Bestuurlijk onvermogen in ons land is eindeloos - 10 april 2026
- Waarom ik na zestig (!) jaar mijn NRC-abonnement heb opgezegd - 4 september 2025
[responsivevoice_button voice=”Dutch Male” buttontext=”Beluister dit artikel”]
Je kon het niet missen: het afgelopen weekeinde stonden de media allemaal in het teken van één jaar Trump. Het Nos-journaal stuurde zelfs een verslaggever uit Washington naar Salt Lake City, om ons er deelgenoot van te maken hoe een handjevol vrouwen van de “Mormoonse persuasie” (om de grote @DonArturito te parafraseren), geïnspireerd door hun ‘Hemelse Vader ‘en hun ‘afkeer van deze president’, een klasje ‘politiek’ was gaan volgen. Ja, onze nationale nieuwsvoorziening zit weer eens bovenop het nieuws……
Niet alleen worden we dagelijks lastiggevallen met brokjes anti-Trump berichten en flitsen met ‘lach-of-ik schiet’-humor uit Amerikaanse nieuwsshows, ook de dagbladen konden natuurlijk niet om dit moment heen. Ze trokken daarbij zoveel mogelijk registers open. De NRC pakte uit met ruim zeven pagina’s vol foto’s, statistieken, een quiz en natuurlijk veel kritiek, heel veel kritiek. Gelukkig had een redacteur als tegenwicht nog een neefje in de VS: deze zoon van een Nederlandse vader en een ‘activistisch linkse zwarte vrouw’ stemde tweemaal voor Obama en is nu een fanatiek Trump-aanhanger. De kans dat hij zijn vertrouwen in Trump verliest, zoals hij gaandeweg in Obama teleurgesteld raakte, acht deze neef niet groot. Hij verwacht zelfs in 2020 een record aantal stemmen onder Afro-Amerikanen en Latino’s. Afwachten, lijkt me.
Dedain
Mij gaat het vooral om de teneur. Die is nog steeds kritisch en vol dedain, met veel oog voor vaak onbeduidende details 👇🏽, het onderschatten van grote lijnen en het weglaten van relevante ontwikkelingen. Als nieuwsconsument in Nederland krijg je geen of nauwelijks zicht op de werkelijke beleidsontwikkelingen in de VS.
Zo kwam ook aan de ‘Shut down’ veel sneller een eind dan de vele Amerika-deskundigen ons hier voorspiegelden, maar de Democraten telden hun knopen en moesten erkennen dat de activisten binnen hun partij hun hand hadden overspeeld. Ze kwamen tot de ontdekking dat “most voters do not want to see the government shut down over immigration.” Dat voormalige Obama-kiezers nog vol vertrouwen zijn in Trump, moest ook CNN tot verrassing waarnemen.
Oprispingen
Want naast die eigenaardige en eigenzinnige presidentiele stijl, Trump’s ‘horkerigheid’ en zijn entourage en naast de overtrokken aandacht voor de oprispingen van verongelijkte Hillary-aanhangers als de Womens March (Waartegen eigenlijk? In elk geval niet tegen Weinstein c.s.), komt er geleidelijk ook – schoorvoetend – erkenning voor de resultaten van het eerste jaar van de regering Trump.
Een jaar dat volgens deskundigen in rampspoed moest eindigen. De gelauwerde econoom Paul Krugman profeteerde economische malaise. Washington-watchers voorspelden een impeachmentprocedure en zelfs smadelijk aftreden van de net gekozen president, nu de bewijzen voor Russische inmenging en verboden contacten met het Kremlin voor het oprapen zouden liggen. Tot dusver heeft het onderzoek nog maar bar weinig opgeleverd.
Economische bloei
Het uitlekken van vertrouwelijke gesprekken liet een chaotisch opererend presidentieel team zien. Niettemin moet ook worden vastgesteld dat uit die chaos langzamerhand een beeld groeit van een weliswaar onorthodox opererende president, maar dat ook de contouren van zijn beleid zichtbaar worden. De economie bloeit: met een economische groei van meer dan 3%, een banengroei van 2 miljoen en historisch lage werkloosheidscijfers, worden de doemscenario’s van vooraanstaande economen weggevaagd. “Allemaal te danken aan Obama”, sputteren sommigen van hen, maar zouden ze dat ook hebben beweerd als de economie inderdaad in een neerwaartse spiraal zou zijn terecht gekomen? Vast niet.
Ook op andere terreinen voert Trump zijn programma uit: beteugeling van (illegale) immigratie, energiebeleid en met voortvarende benoemingen bij de rechterlijke macht. De grote belastinghervormingen werden aanvankelijk ook door veel ‘deskundigen’ uiterst schamper bejegend, maar steeds meer vat de overtuiging post dat het effect op het bedrijfsleven en op het huishoudboekje van de meeste Amerikanen wel eens groter (en positiever) zou kunnen worden dan sceptici verwachtten.
Veiligheidsstrategie
De hand van de nieuwe president is ook op buitenlands beleid steeds meer zichtbaar geworden. Critici wijzen op het teloorgaan van de macht van Amerika, maar Trump heeft nu eenmaal een nieuwe veiligheidsstrategie en die voert hij uit: in Syrie, Afghanistan en met een harde opstelling tegen Noord-Korea (die hem de waardering van de Zuid Koreaanse president opleverde).
Met zijn toespraken in Riyad en Warschau markeerde hij zijn visie voor Oost-Europa en het Midden-Oosten en met de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël voldeed hij aan de opdracht van het Amerikaanse Congres (uit 1995!). Daarmee bracht hij nieuwe dynamiek in de vastgelopen onderhandelingen. Het vasthouden aan de versleten mantra’s, zoals door de Palestijnse autoriteit en de verstarde EU, zal een gepasseerd station blijken te zijn. Trump’s trein rijdt door. De bakens zijn verzet.
© OpinieZ.com 2018. U kunt dit artikel delen via de knoppen onder de advertenties.
De OpinieZ-artikelen van Freek van Beetz (volg 
@fvbeetz) vindt u HIER
Ontvang de beste analyses die de mainstream media niet brengen.
Gratis alle nieuwe OpinieZ-artikelen en analyses in uw mailbox.
Gratis. Afmelden kan altijd met één klik onderaan elke mail.
