- Het Kaartenhuiskabinet Rutte-3 - 23 oktober 2017
- Forum voor Democratie gaat niet VVD, maar PVV leegvreten - 29 september 2017
- Het begint met een lolletje - 8 september 2017
Zoals de oplettende lezer weet sta ik nogal kritisch tegenover het politieke fenomeen (zonder ironie) Geert Wilders. Die kritiek wordt mij over het algemeen niet in dank afgenomen. Maar die kritiek heb ik nou eenmaal. Niet omdat zijn boodschap mij niet aanstaat, niet omdat zijn vorm mij niet bevalt, maar omdat ik vind dat hij vrij weinig waarmaakt. En dat terwijl hij al ruim zeventien jaar lid is van de Tweede Kamer (een “plucheplakker”) en ruim tien jaar de leider van een politieke partij is, die een behoorlijk (de huidige situatie) tot groot electoraat (gezien de peilingen) vertegenwoordigt. Kortom, alles zit Wilders momenteel mee om zaken te veranderen.
Helaas is daar nu nog maar weinig van te merken.
Volgens mij wordt dit veroorzaakt, doordat hij niet de verantwoordelijkheid wil nemen die hoort bij zijn functie. Hij beweegt zich liever in de oppositie dan dat hij deelneemt aan een regering, waarbij hij boter bij de vis moet leveren.
alles zit Wilders momenteel mee om zaken te veranderen
Nu ligt dat uiteraard niet alleen aan Wilders zelf. Een groot deel van de politieke partijen sluit zijn partij al bij voorbaat uit als het op een eventuele samenwerking aankomt. Dat is een potsierlijke, zelfs kwalijke, situatie: daarmee maken die partijen (van CDA tot en met Groen Links) een heel groot aantal kiezers bij voorbaat monddood. Hun boodschap aan het PVV electoraat luidt: “Jouw mening willen wij buiten de politieke realiteit houden, jouw mening is niet gewenst, jij doet niet mee.”
Da’s bepaald niet democratisch, om het eufemistisch te zeggen.
Echter “it takes two to tango”. Het lijkt erop dat Wilders bepaalde uitspraken doet om juist dit resultaat te bereiken. Wie herinnert zich niet de avond van de laatste gemeenteraadsverkiezingen? De PVV leek in Den Haag op een forse winst af te stevenen en de grootste te worden. Door de uitspraken van die avond verzekerde Wilders zich ervan dat de PVV geen verantwoordelijkheid hoefde te nemen in de Raad van die stad.
Zijn electoraat accepteert dat; er wordt vaak gesproken over de signaalfunctie van de PVV. Dat is zeker waar. Mij maak je echter niet wijs dat je daarmee als PVV-stemmer genoegen neemt. De boodschap van Wilders is zodanig helder en krachtig dat je deze ook in regeringsbeleid terug wil zien.
van een fenomeen tot een detail in onze politieke historie
Zoals het er nu uitziet is de kans aanzienlijk dat ik bij de eerstvolgende verkiezingen, ondanks al mijn kritiek, op Wilders zal stemmen. Omdat ik achter een belangrijk deel van zijn standpunten sta. Omdat ik ook vind dat hij nu eindelijk de verantwoordelijkheid moet nemen die bij zijn functie én de (virtuele) omvang van zijn electoraat past. En als aanmoediging voor mijn eigen partij: ook zij mogen er best wat strakker inzitten. Ik weet het, het zal moeilijk zijn, zo niet onmogelijk. Gezien de situatie in de Eerste Kamer moet hij zeker drie zo niet vier coalitiegenoten meekrijgen. Toch moet hij ook die strijd aangaan. We leven op een breukvlak in de geschiedenis, hij kan ervoor zorgen dat Nederland weer een duidelijke richting kiest.
Maakt hij vervolgens waar waarvoor hij staat dan zal ik de eerste zijn om toe te geven dat ik – in al mijn kritiek die ik eerder leverde – voorbarig was en volstrekt ongelijk had. Blijft hij ook na een (forse?) winst in 2017 echter kiezen voor de oppositie dan is zijn rol uitgespeeld, dan wordt hij van een fenomeen tot een detail in onze politieke historie.