#Elections2016: spektakel, spanning en sensatie

Campagnes voor de Amerikaanse verkiezingen beginnen steeds eerder: Kanye West nam deze week alvast een voorsprong op de verkiezingen van 2020, maar ook voor #Elections2016 gold dit. De mindere goden trapten al af in 2014, terwijl bijvoorbeeld een Hillary Clinton pas ongeveer anderhalf jaar voor de daadwerkelijke verkiezingen bekendmaakte president te willen worden.

Dat is op zich niet vreemd. Vóór de verkiezingen komen per partij de voorverkiezingen en de organisatie van een nationale conventie, waar de uiteindelijke kandidaat gekozen wordt. Dat kost tijd. En biedt gelegenheid aan beide kanten voor spektakel, spanning en sensatie op. Een kort overzicht.

Hoewel Clinton bij de Democraten lange tijd favoriet was, is Bernie Sanders bezig met een gestage opmars. Dat is niet noodzakelijkerwijs een verdienste van Sanders zelf. Clinton gaat nog steeds gebukt onder het zogeheten mailschandaal.

Tijdens haar periode als Minister van Buitenlandse Zaken maakte Clinton gebruik van een server die niet beheerd of gecontroleerd werd door de federale overheid en niet automatisch onder de procedures viel, die de bewaarplicht van overheidscommunicatie bewaken.

Of dat de reden achter de keuze van Clinton was of niet, het laat zich raden hoe haar politieke opponenten deze beslissing weten te framen. Clinton had en heeft iets te verbergen en is daarom onbetrouwbaar, is het Republikeinse mantra. Het blijkt voor Clinton bijzonder lastig om dit echec af te schudden.

Dat roept nieuwe vragen op. Dat iemand in het verleden fouten heeft gemaakt, soit, dat kan gebeuren. Maar iemand die vroegere vergissingen niet adequaat het hoofd weet te bieden… is die wel geschikt als opperbevelhebber?

Aan de andere kant van de politieke Mason-Dixonlijn is goed te zien dat Ted Cruz, Republikeins senator uit Texas en presidentskandidaat, dat in ieder geval niet is. Afgelopen week besloot ambtenaar Kim Davis uit Kentucky dat zij boven de wet en de gerechtelijke macht stond en verstrekte dientengevolge uit geloofsovertuiging geen huwelijksaanvragen aan homostellen.

In een sterk staaltje juridische Donnerwetter stelde de lokale rechterlijke macht, dat Davis daarmee een gerechtelijk bevel negeerde en dat zij om die reden achter slot en grendel moest verdwijnen. En zo geschiedde.

De verdediging van de conservatieve rechterkant laat zich raden. Cruz verdient speciale aandacht vanwege het stuitende gebrek aan juridisch inzicht, het gegoochel met conservatieve clichés en de ronduit leugenachtige reactie op het opsluiten van Davis. De volledige tekst van Cruz is hier te vinden, hier en hier en hier wordt Cruz haarfijn gefileerd.

Kort samengevat: een senator, die een eed aflegt de wet te zullen dienen, roept nu mensen op die wet naast zich neer te leggen, omdat deze niet strookt met zijn persoonlijke voorkeuren en opvattingen. Voor de goede vorm verpakt Cruz dat in een appèl op de liefde van de Amerikaanse burger voor de grondwet. Maar dat staat haaks op de daadwerkelijke inhoud, namelijk die grondwet te negeren. Voeg daarbij nog de feitelijke onjuistheden (Davis is niet de eerste christen die vanwege haar geloof de cel in gaat, de rechter in kwestie is door Bush aangesteld, niet door Obama) en de incompetentie van Cruz wordt haarscherp duidelijk.

Donald Trump beloofde deze week op zijn beurt plechtig niet als onafhankelijke kandidaat de uiteindelijke verkiezingen in te gaan, mocht hij de Republikeinse nominatie mislopen. Dat is goed nieuws voor de Republikeinen, want Trump is onverminderd populair. Aan de andere kant, wat een belofte van Trump waard is blijft altijd maar de vraag.