40 jaar bezetting Cyprus geen reden tot boycot Turkije

• Over
• Laatste berichten

Alex Petrelis

Cyprioot

Laatste berichten van Alex Petrelis (alles zien)

• Lesbos bezwijkt onder massale vluchtelingenstroom - 25 november 2015
• Erdogan’s gewelddadige hetze tegen de Koerden - 9 september 2015
• Cyprus is geen België - 20 juli 2015

Amsterdam heeft stedenbanden met enkele hoofdsteden of grote culturele steden van verschillende landen, zo ook een stedenband met New York. De Amerikaanse regering heeft ons verschillende oorlogen ingetrokken waar we vraagtekens bij kunnen zetten, waarbij met name de inwoners van het Midden-Oosten de grootste slachtoffers waren en nog altijd zijn.

Amerikaanse producten vinden we in zowat ieder huishouden. Oproepen tot boycot van deze producten kan ik me niet voor de geest halen, noch demonstraties die oproepen tot een boycot of een petitie om de stedenband die Amsterdam met New York heeft te beëindigen. Maar nu het over Tel Aviv gaat….

Amsterdam heeft ook een stedenband met Istanboel en met Nicosia, de verdeelde hoofdstad van Cyprus. Verdeeld omdat Turkije actief, met zo’n 40.000 man troepen 36% van Cyprus bezet. Een bufferzone loopt dwars door deze hoofdstad, compleet met checkpoints, blauwhelmen. Apartheidsstaat.

Het bezette noorden is etnisch gezuiverd van de Griekse, Armeense en Maronitische Cypriotische bevolking. Een handjevol Maronieten leeft in een enclave, een ander Maronietendorp word nu door het Turkse leger gebruikt als basis. Turks-Cyprioten uit de zuidelijkere delen van het land trokken naar het noorden (vrijwillig/gedwongen) om daar homogeen samen te leven en in 1983 een eigen staat uit te roepen.

De laatste dode van het conflict in Cyprus viel in 1996. Solomos Solomou. Ik was 16 destijds en bracht bij Oma de zomer door. Live op TV zagen we hoe Solomos, vluchteling geboren in het door Turkije bezette Famagusta, op de grens van de VN bufferzone met ‘TRNC’ (Turkse Republiek Noord Cyprus. Door geen enkel land erkend, behalve door Turkije) in een Turkse vlaggenmast klom om de Turkse vlag naar beneden te halen. Hij werd neergeschoten door een Turkse soldaat en gleed dood neer tussen het prikkeldraad, voor de ogen van het hele eiland. Nu ik dit schrijf, altijd als ik daar aan terugdenk, springen de tranen in mijn ogen.

Producten uit Turkije of ‘TRNC’ boycot ik niet, organisaties in Cyprus die oproepen tot boycot van producten uit Turkije/’TRNC’ zijn er niet, en zijn er nooit geweest. Officieel staan de Turkse Cyprioten in het noorden onder gezag van de enige Republiek, Cyprus. Turkije op haar buurt erkent het bestaan van mijn Cypriotische paspoort niet, erkent mijn land niet. Wat de Turkse regering betreft besta ik niet. Reden om ‘TRNC’ te boycotten zie ik wel. Alleen, ik vind het onzin.

Ik zie raakvlakken tussen Israël/Palestina en Cyprus/Turkije. Een verschil is dat er niet meer om de haverklap iets gebeurt op Cyprus. Dat iemand zich inzet voor een boycot van producten uit de bezette gebieden van de settlements, kan ik wel begrijpen.

Wat ik echter niet begrijp is waarom het, als het de mogelijke stedenband met Tel Aviv aangaat, meteen bij mensen zwart wordt voor de ogen, direct een petitie wordt opgezet om dit tegen te gaan en direct een demonstratie wordt aangekondigd. ‘Boycot Israël’ zonder onderscheid te maken tussen bezet gebied en de rest van het land. Ik snap het niet. Om het nog maar niet te hebben over jaffa oranges en nicola aardappelen, beide ook geteeld op Cyprus.

Het verdrijven van de Arabieren uit Yafo word als reden opgegooid om geen stedenband met Tel Aviv aan te gaan. Indirect zou Amsterdam zo deze gebeurtenis goedkeuren. Misschien.

Het Turkse leger heeft 200.000 duizend Cyprioten verdreven en nu dit jaar, al 41 jaar, tot vluchteling gemaakt. Er zijn nog altijd zo’n 1500 vermisten. Turkije bezet actief mijn land van herkomst….en ik hoor er nooit iemand over.

Wat zou er gebeuren als ik op die demo verschijn, met een Stop de stedenband met Istanboel spandoek en een bord met de Turkse vlag erop, dikke streep erdoorheen?