Wie grenzen trekt, is niet harteloos
Asielbeleid heeft leiderschap nodig, geen bezweringen
- Dezelfde dertig duiders aan de praattafels - 8 oktober 2026
- Het pijnlijke zwijgen van de fatsoenlijke meerderheid - 24 september 2026
- Intrekken natuurvergunningen: de rechtsstaat als grabbelton - 26 augustus 2026
Beeld: Gemini (AI)
Twintig jaar lang stelden we in het asieldebat de verkeerde vraag: hoeveel asielzoekers kunnen we toelaten zonder harteloos te lijken? De echte vraag is een andere: hoeveel verantwoordelijkheid kan een land dragen zonder onverantwoordelijk te worden? Martin de Jong over de haast onontwarbare knoop van intenties, moraliteit en geloofwaardigheid.
Er zijn weinig politieke dossiers waarin Nederland zo lang heeft volgehouden dat goede bedoelingen ongeveer hetzelfde zijn als goed beleid. Asiel en immigratie zijn daar in mijn beleving het pijnlijkste voorbeeld van. Wie ruimhartig wilde zijn, was menselijk. Wie een grens wilde trekken, moest eerst uitleggen dat hij nog wel een hart had. Zo ongeveer waren de verhoudingen. Ondertussen liepen procedures vast, groeide de druk op woningen, scholen en gemeenten, verdampte het draagvlak terwijl je erbij stond en ontdekten we dat mensen die geen recht hebben om hier te blijven, door zwak zwabberend beleid nauwelijks het land uit te krijgen zijn. Een gotspe. Maar de morele vraag blijft dezelfde: zijn we wel gastvrij genoeg?
Verkeerde vraag
Misschien hebben we twintig jaar lang de verkeerde vraag gesteld. De volwassen vraag is niet hoeveel mensen je kunt toelaten zonder harteloos te lijken. De volwassen vraag is een eerlijke spiegel: hoeveel verantwoordelijkheid kan een land dragen zonder onverantwoordelijk te worden? Het is het verschil tussen idealisme en leiderschap. Kijk naar Ceuta. Eind juli probeerden in zeer korte tijd tienduizenden mensen vanuit Marokko de Spaanse enclave binnen te komen. Meer dan 50.000 staken daadwerkelijk over; volgens Spaanse autoriteiten liep het dodental op tot minstens 72. Sociale media en verkeerde informatie speelden een belangrijke rol in de massale beweging naar de grens. Spanje stuurde ze terug, iets wat in een groot deel van West-Europa revolutionair is gaan klinken.
Grenzen handhaven
Een land dat zijn grens handhaaft is tegenwoordig vrij uitzonderlijk. Daarom keerden binnen enkele dagen de meesten terug naar Marokko. Natuurlijk heb ik te doen met een jonge Marokkaan die geen toekomst ziet. Maar we zien bijna nooit iemand naar Marokko wijzen, terwijl keer op keer blijkt, nu al decennia lang, dat dat het land van de kansloosheid is. Gebrek aan leiderschap is dat iedereen die een Europese grens weet te passeren het recht krijgt er te blijven. Sterker nog, omdat Europa, met Nederland voorop, die verwachting voedt, ontstaat een perverse prikkel. Mensen gaan lopen en gaan zwemmen. Ze vertrouwen op social media, op de verhalen van hun neven en nichten die hun voorgingen, dat die grens, door tandeloos leiderschap, nooit werkelijk een grens blijkt te zijn.
Roekeloos en onverschillig
En dan wordt het moreel interessant. Want ook na Ceuta klinkt vanuit progressieve hoek nog steeds het vertrouwde geluid. Een hartelijk welkom, niemand is ongewenst, we bouwen geen muren, enzovoort. Allemaal woorden met een warme klank. Maar wat moet er gebeuren voordat we erkennen dat ook een grens een morele functie heeft? Gaan we achter onze oren krabben bij honderdduizend? Of pas bij een miljoen Marokkanen die de grenzen oversteken? De vraag wanneer medemenselijkheid roekeloosheid wordt, is inmiddels wel beantwoord door onze overbetaalde maar onderpresterende leiders in Den Haag en Brussel. Maar het is de cruciale vraag die progressief Europa veel te lang niet wilde beantwoorden. Leiderschap zonder moed om een grens te trekken wordt roekeloosheid. Tolerantie zonder norm wordt blinde onverschilligheid.
Moreel falen
Daar zit voor mij het morele falen. Idealisme zegt: ik wil helpen. Roekeloos idealisme zegt: ik wil helpen, we gaan de barricade op, en iemand anders betaalt de kosten en draagt de consequenties. Want de rekening komt elke keer weer terecht bij de hardwerkende belastingbetaler. Maar ook scholen die integratieproblemen moeten oplossen kraken in hun voegen. En ook bij inmiddels overvolle, onderbezette gemeenten, politie, gezondheidszorg en woningcorporaties wordt de rekening keer op keer neergelegd. Een ideaal heeft een duidelijk fundament en draagvlak nodig. Namelijk een leraar, een huisarts. Wat te denken van taalonderwijs, handhaving. Het falende integratiebeleid kostte heel veel geld, ons belastinggeld.
Cynisch
En toen gewone burgers daar vragen bij stelden, werden hun zorgen te vaak niet beantwoord maar gediagnosticeerd. Het was angst, het was populisme, xenofobie. Dat is misschien wel het meest cynische onderdeel van dit verhaal. Eerst kregen we de gevolgen van het beleid door de strot geduwd en daarna kregen we te horen dat er moreel iets mis was wanneer je daar bezwaar tegen maakte. Je moet het maar durven.
Wakker worden
Europa begint inmiddels wakker te worden. Zweden veranderde van koers. Denemarken deed dat al eerder. Italië duwt. Zelfs Duitsland beweegt. De partij die zich hier het felst tegen uitspreekt, de AfD, staat torenhoog in de peilingen. Ook de Europese Unie spreekt inmiddels over strengere buitengrenzen. Zou het dan eindelijk zover komen? Niet omdat Europa plotseling extreemrechts is geworden. Maar de werkelijkheid heeft zich gemeld. En de werkelijkheid is een nogal hardnekkige gesprekspartner. Je kunt haar jarenlang wegzetten als rechts. Op een dag, en die dag komt spoedig, staat ze gewoon voor de deur.
Politieke houdgreep
Nederland blijft intussen in een politieke houdgreep. Een groot deel van het electoraat wil minder instroom, snellere procedures, daadwerkelijke terugkeer en bescherming voor echte vluchtelingen. Help wie werkelijk vlucht voor oorlog en vervolging. Ik hoor weinig over Nigeria en Soedan, waar tienduizenden christenen zijn vermoord. Wees fatsoenlijk, maar stel grenzen. En wanneer na een zorgvuldige procedure blijkt dat iemand hier niet mag blijven, betekent nee uiteindelijk ook nee. In Nederland wordt zo’n eenvoudige gedachte echter door een wonderlijke machinerie van coalitiebelangen, juridische bezwaren, verdragen, bestuurlijke angst en morele zenuwachtigheid gehaald, zodat er weer precies te weinig beleid werd doorgevoerd om werkelijk iets te veranderen.
De VVD
En dan de VVD. Afgelopen week werd Dilan Yeşilgöz ongemakkelijk geconfronteerd met de feiten door Viktor Vlam. Want links verwijten dat het links beleid voert, is een beetje alsof je boos wordt op regen omdat je nat wordt. Interessanter is de partij die verkiezing na verkiezing zegt dat ze het anders gaat doen en vervolgens, zodra de stembussen zijn opgeborgen, haar tanden weer in het glaasje op het nachtkastje legt. Ik denk nog weleens aan de tijd van Wiegel en Bolkestein, waarin je wist waar de winkel stond. Je hoefde het er niet mee eens te zijn. Maar er stond iemand met een mening.
Bestuurlijk beige
Bolkestein durfde over immigratie en integratie te spreken toen het onderwerp in die kringen nog met fluwelen handschoentjes werd aangepakt. Dat was politieke kleur. De huidige VVD heeft die kleur ingeruild voor een soort bestuurlijk beige. De VVD heeft gefaald: ze heeft haar kiezers na elke verkiezing bedrogen. Politiek falen kan gebeuren. Een wet mislukt. Een coalitiepartner blokkeert iets. Een rechter trekt een streep. Allemaal onderdeel van een democratische rechtsstaat. Maar jarenlang campagne voeren op een probleem waarvan je vervolgens zelf onderdeel blijft, is iets anders. Bij de VVD is macht veel belangrijker geworden dan mandaat. Dan vraag je mensen om hun stem voor een overtuiging die na de verkiezingen kennelijk onderhandelbaar blijkt.
Partij zonder grens
Dat kun je niet blijven uitleggen. Een partij zonder grens kan moeilijk geloofwaardig grenzen bewaken. Daar ligt de tragiek van de VVD: ze wilde zo graag een bestuurspartij blijven, maar is het besef kwijtgeraakt waarvoor ze eigenlijk bestuurde. En uiteindelijk gaat het zelfs niet eens over links of rechts. Het gaat over een diepere morele vergissing die vooral progressief denken heeft beïnvloed. De intentie werd belangrijker dan de consequentie. Als mijn bedoeling menselijk is, zal mijn beleid uiteindelijk ook wel menselijk zijn. Was het maar zo simpel.
Volwassen moraal
Volwassen moraal stelt vervelendere vragen. Wat richt mijn goede bedoeling aan? Wie betaalt ervoor? Wie draagt haar? Werkt wat ik aan het doen ben? Wat betekent mijn beleid als we dit twintig jaar volhouden? Echte leiders stellen dat soort vragen. Ongemakkelijk, ja, maar leiders gaan niet voor louter applaus. Menselijke waardigheid is universeel. Politieke verantwoordelijkheid is dat niet.
Een vader die eerst voor zijn eigen kinderen zorgt, zegt daarmee niet dat andere kinderen minder waard zijn. Hij begrijpt verantwoordelijkheid. Een regering die eerst vraagt wat haar eigen samenleving kan dragen, doet precies hetzelfde. En dat is hier te lang niet gebeurd.
OpinieZ bestaat dankzij u! Geen betaalmuur, geen subsidie — OpinieZ is gratis omdat lezers zoals u ons steunen. Iedere bijdrage helpt ons onafhankelijk te blijven. |
|
Ontvang de beste analyses die de mainstream media niet brengen.
Gratis alle nieuwe OpinieZ-artikelen en analyses in uw mailbox.
Gratis. Afmelden kan altijd met één klik onderaan elke mail.
Harteloos is degene die grenzen trekt om anderen te voorzien van gratis basis voorzieningen ten koste van de levensstandaard van eigen bevolking die voor de kosten moet opdraaien.
Zonder grenzen is er geen vrijheid. Lees b.v. P. Scheffer, “De vrijheid van de grens”.
Net als gelijkheid een garantie voor onvrijheid is.
Zonder grenzen kan er ook geen sociaal stelsel blijven bestaan. Maar misschien is dat juist wel de bedoeling van de VVD.
Het wordt voorgesteld als verkeerd beleid. De werkelijkheid is tegengesteld. De resultaten van het jarenlange asielbeleid wordt hier goed omschreven, maar ik heb veel moeite ermee dat ‘we’ dat hebben veroorzaakt. De machthebbers hebben dat zeer welbewust zo gestuurd. Sommigen lieten zich daarvoor gebruiken, maar de echte krachten hebben het zo bepaald. Daarom reageren zij zo fel als er over omvolking wordt gesproken. Het enige doel dat bereikt moet worden is ‘geld verdienen’. Daarom, hoe goedkoper de arbeidskracht, des temeer wordt er verdiend. Helaas hebben zij niet door, dat machthebbers uit Turkije, Marokko enz – die onder de macht van de Islam staan – veel slimmer zijn dan gedacht. Die nemen de boel gewoon over in het westen en zijn alleen uit op vernietiging van onze beschaving. Natuurlijk zijn ook vele armen uit de asiellanden, slachtoffer, dat mag duidelijk zijn.
En hier zijn veel politici te stom om zelf na te denken, daarom volgen ze als makke schapen, om zelf ook geslacht worden. Toch houd ik ook goede moed dat er op andere wijze zal worden ingegrepen, zoals zo’n 2000 jaar geleden al is voorspeld. Alle tekenen wijzen erop.
Mensen die hier naar toe komen beseffen niet dat niets van wat zij hier aantreffen zij verzonen hebben. Door het meenenen van hun levenstijl en er in blijven hangen maken wat hier is volledig kapot zonder voor zelfde of betere vervanging te zorgen omdat zij niet in staat zijn om dat te doen. Dus opmaken en wegwezen als hun eigen niveau hier de standard wordt.
Europa heeft vaker dom gedaan om het later goed te maken. Een van de domme dingen waren de mensen die met welkomstbordjes asielzoekers hebben verwelkomd. Zeker bij massamigratie niet erg handig. Niet alle mensen zijn goed of denken hetzelfde.
Dat van de goedkope arbeidskrachten is onzin. Het overgrote deel van wat ze binnenhalen, kan helemaal niets en ziet werken als iets minderwaardigs, meer voor de kufar.
Goed Artikel en het last zien dat het de politieke elite alleen om macht gaat en de burger (kiezer) mag een keer in 4 jaar zijn stem uitbrengen en daarna zijn bek houden (zoals een oud-wethouder in onze gemeinte ooit zei). Juist deze arrogante is er inmiddels sterker aanwezig!
‘..De intentie werd belangrijker dan de consequentie..’
Als de VVD nog énige geloofwaardigheid wil behouden, trekt ze nog vóór prinsjesdag de stekker uit deze onzalige zogenaamde coalitie.
M.i. is bij vele politici die minister worden of zelf MP sprake van het “peter-principe”. Stijgen in de hierarchie tot het niveau dat ze niet aankunnen c.q. ongeschikt voor zijn. Voorbeelden Jetten, Yesilgus en van (milieuactivist) Van Essen.
Het humanisme is ook een doodscultus maar dan in het kader van zelfmoord van de eigen beschaving.
“Wie grenzen trekt, is niet harteloos”, is wel een heel milde constatering. Landen hebben grenzen om onwenselijke invloeden van buiten te weren.
Inmiddels zijn de landsgrenzen verdwenen en geldt de buitengrens van de EU als ‘grens’. Tegelijkertijd zijn de regels over voor wie het asielrecht geldt, ruimhartig uitgebreid, er vallen ook onder;
– homo’s die hun geaardheid niet kunnen beleven;
– een vrouw in Jemen die uitgehuwelijkt zou worden
– mensen die het slachtoffer zijn van een droogte of iets anders dat gerelateerd kan worden aan klimaat.
– mensen die niet teruggestuurd kunnen worden ook al is hun aanvraag afgewezen.
Eigenlijk kan ongeveer iedereen die dat wil, uiteindelijk gewoon blijven.
Met dit soort regelgeving van de EU hebben grenzen geen betekenis meer.
En dat blijkt. GrenzEUloos.
Na Bokkenstein ging het bergafwaarts met de VVD. Het begon al met Dijkstal als zijn opvolger. Die kon beter bij zijn saxofoon blijven. Na de coup kwam Rutte die van de VVD een linkse partij heeft gemaakt om in de smaak van Brussel te vallen voor zijn toekomstige functie. Een groter bedrieger heeft het land nog niet gekend en de VVD van nu fungeert door als Rutte 5 die D66 programma uitvoert.De VVD staat model voor de kentering van eigen ideologie van partijen die zich rechts van het midden noemen. Dat zijn geen echte rechtse partijen maar richtinggevoelige opportunisten.
Op de keper beschouwd is inderdaad de VVD sinds decennia de sloper.
Beste Ni28 en NIWHL,
Een gevolg is ook – waar Hans van Baalen nog als jeugdzonde het Horst Wessellied mocht aanheffen – dat er aan de rechterzijde van de VVD tal van alternatieven ontstaan zijn. Even los van het feit dat die met wisselend succes (Himmelhoch jauchzend enzo) opereren, geldt hier, net zoals in Duitsland, dat het adagium dat een rechtse partij met een vinger in de pap geen concurrenten op de rechterflank kan accepteren (à la de opmerkingen van Franz Jozef Strauss bij onze oosterburen).
Dat is nadrukkelijk wel gebeurd, waarbij er voor de VVD niets anders overblijft dan zich te conformeren aan het ‘verstandige midden’ waar de wagens (als resultante) in immer nauwere cirkeltjes opgesteld worden om ‘populisme’, ‘rechts-extremisme’ e.d. buiten de poort te houden.
Een relaas met een hoog kip en ei gehalte, maar toch. In de tussentijd waren in ieder geval de verdienkansen binnen allerlei publiek-private toestanden prima de luxe.
Terwijl de goegemeente niet doorheeft dat die cirkel niet gesloten is, omdat looney left talkingpoints eindeloos ingang vinden en waarmee het cirkeltje immer kleiner wordt. Kortom, een death race voor de gevestigde politiek (de PvdA heeft zichzelf al vrijwillige geharikiried), maar het is – inclusief de veronachtzaamde welvaart – leuk voor zolang het duurt.
Dit après nous gedrag duurt qua migratie al vanaf de Janmaat-jaren maar is inmiddels terug te zien op tal van maatschappelijke vlakken. Woont u in stedelijke omgeving zonder kinderen en maakt u zich wat zorgen over uw oude dag? Advies van Henk, bekeer u tot de islam. Bij andere omstandigheden is het wellicht een idee u te informeren over de mogelijkheden bij uw lokale schietvereniging.
Het is niet alleen menselijkheid tegenover werkelijkheid, niet alleen ‘zo menselijk mogelijk zijn zonder er zelf aan onderdoor te gaan’. Er spelen nog minstens twee andere belangrijke dingen.
Ten eerste de gruwelijke ‘kijk mij eens’ menselijkheid van veel van de humanisten, die buitengewoon onoprecht is. Ten tweede het misbruik dat wordt gemaakt van al die “menselijkheid”, geveinsd of niet. Ik schat dat zeker 80% van de instromers die menselijkheid als zwakheid ziet, ons uitlacht en er zo cynisch mogelijk misbruik van maakt. Zijn er ergens ter wereld in een land wetten tegen homoseksualiteit? Prompt melden alle ingezetenen van dat land zich bij ons als vervolgde homo. Wie dit land in wil gebruikt alle mogelijke middelen: liegen en bedriegen zijn daarbij doodgewoon, en daar zijn onze humanisten totaal niet op bedacht.
Mooi artikel dat nogeens de vraag oproept van wie de grond van Nederland is, en van Duitsland en van Israël enz.
Beste Martin,
Als godbroeder van dienst doemt hier toch een gordiaanse knoop van formaat op waar Salomon’s oordelen op in te zetten zijn.
Als we afstappen van de iets te reflexmatige ‘Goede Samaritaan’ reactie – die parabel gaat volgens mij meer om de frumme types die voor deze humanist langskwamen en die zich er met Jantjes van Leiden van afmaakten – dan is de vraag wat wel het criterium gaat zijn.
‘You will not make [….] your home’ à la Australië voor illegale immigranten?
Frontex de .50’s laten gebruiken om de bootjes terug het strand op te schieten?
Afstoffen van wat Todesstreiffen-technologie om fort Europa wat minder toegankelijk te maken?
Punt blijft dat zolang de perceptie daar dat het hier beter/leuker/mooier is dan daar en er sprake is van een mismatch tussen de economische ontwikkelingen en de mate van bevolkingsgroei, dat vanuit daar de tocht der tochten een moeilijk te weerstane sirenenzang zal blijven. Helemaal als iedereen in de keten geldelijk blijft profiteren.
Ander dingetje is dat de verschillende EU landen de EU regels op verschillende manieren uitgewerkt hebben en ook verschillend toepassen. Zie alle Grieks gedocumenteerden die hier vrolijk de nationale procedure in gaan omdat de RvSt die Griekse toepassing helemaal verkeerd vindt.
De kerken met de paus voorop zullen gezamenlijk optrekken met de diverse migrantengroepen (en de smiespelende broederschap heeft geen gebrek aan centjes) om over alle full-pro NGO’s nog maar te zwijgen.
Dit vraag om een politieke standvastigheid die om kenbare redenen tot op heden niet in West-Europese landen (inclusief Brussel) aangetroffen is. Qua politiek avontuur net zo haalbaar is Pieter en zijn NSC, inhoudelijk verdedigbaar maar praktisch ondoenlijk.
Uw tweede alinea is de crux. Zorg gewoon dat er niks te halen valt, dan droogt die instroom vanzelf op.