#Elections2016: Domme Donald pakt terrorisme aan
- Onder de vleugels van Peking: het wapenarsenaal van Iran - 5 maart 2026
- Een welgemeende afrekening met het jaar 2025 - 31 december 2025
- Analyse: militaire opties Israël tegen Iraanse nucleaire industrie - 6 april 2025
Sommige mensen is het gegeven met gevleugelde retoriek een gebrek aan inhoud te verbloemen. Donald Trump is niet een van die mensen. Gisteren gaf The Donald een speech over zijn favoriete onderwerp: terrorisme.
Borstklopperij
Een oratorisch hoogstandje was het niet, maar dat verwacht inmiddels niemand meer van Trump. Kenmerkend waren de borstklopperij over de invasie van Irak waar hij tegen zou zijn geweest – een aantoonbare leugen – en het continue afgeven op zijn opponent en het beleid van haar baas, Barack Obama. Wat dat betreft ook niets nieuws, maar dat mocht de pret niet drukken. Er was inhoudelijk beleid beloofd, dan mag daar best een hutspot van beschuldigingen aan vooraf gaan. Het volk wil immers vermaakt worden, en beleid is niet vermakelijk. Na goeddeels de helft van zijn speech te hebben gewijd aan de gebruikelijke snerende oneliners kwam Trump eindelijk ter zake, want het was tijd voor een andere aanpak.
Vrienden
De speech was voor Trump een uitgelezen kans om duidelijk te maken dat zijn kandidatuur wel degelijk over capabele mensen en verstand van zaken beschikt. Dat was nodig ook. Enkele dagen geleden beweerde spreekbuis Katrina Pierson droog dat Obama, niet diens voorganger Bush, verantwoordelijk was voor de invasie van Afghanistan. Even daarna stak Rudy Giuliani – nota bene burgemeester van New York tijdens 9/11 – Pierson naar de kroon met de opmerking dat er geen moslimterrorisme op Amerikaanse bodem was voordat Obama president werd. Met zulke vrienden heeft Trump geen vijanden nodig, maar die zijn er wel degelijk, blijkens Trump’s speech. ISIS lacht de wereld uit en Amerika staat in het hemd, klonk het.
Wederopbouw
Gelukkig had Trump een plan. Althans, dat was van tevoren beloofd. In de praktijk viel het een beetje tegen. De Verenigde Staten zouden moeten stoppen met nation building, oftewel de wederopbouw van door oorlog verwoeste landen. In plaats daarvan zou de aandacht volledig moeten gaan naar het bestrijden van de radicale islam. Dat is op zich al een bijzondere contradictie. Wederopbouw heeft als doel een stabiele omgeving te creëren waarin terrorisme concreet aangepakt kan worden – wordt er niet aan wederopbouw gedaan dan blijft een land sowieso een broedplaats.
Olievelden
In plaats van nation building wil Trump Irak laten branden, maar ondertussen wel de Iraakse olievelden veiligstellen, zodat ISIS daar geen gebruik meer van kan maken. Het zou in de praktijk neerkomen op een soort Amerikaanse enclave in den vreemde, een uitgelezen doelwit voor aanslagen in een land dat verscheurd is en blijft omdat er geen moeite meer gestoken wordt in reconstructie. Waar Trump constant roept dat Clinton en Obama nodeloos Amerikaanse soldaten in gevaar brengen, zou hij ze als schietschijven rond de olievelden posteren. Over deze praktische bezwaren sprak Trump gek genoeg niet.
Screening
Daarnaast zou de VS zich weer moeten gaan richten op ideologische oorlogvoering, net zoals indertijd het vrije Westen het opnam tegen de communistische dreiging. De idealen van gelijkheid, een open samenleving, respect voor andersgelovigen en andersgeaarden zouden weer hoog in het vaandel moeten komen te staan. Daarom zou er een uitgebreidere screening moeten komen voor immigranten. Om de intoleranten, zij die haat en verdeling zaaien, zij die mensen tegen elkaar opzetten en vrijheden willen inperken, zij die niet geloven in de Amerikaanse grondwet, buiten de deur te houden.
Dezelfde man die dit zei, maakt sinds jaar en dag onderscheid op basis van geloof en afkomst en wilde meest recentelijk nog de vrijheid van de pers inperken omdat die onaardige dingen over hem schreef, maar neemt ondertussen wel anderen de maat. Zoveel ironie kan een mens niet aan.