- Kabinet-Jetten gaat mee in genocide-sprookje - 20 maart 2026
- Ter herinnering aan onze vrienden Bauke Geersing en Raymond Peil - 8 oktober 2025
- Minister Veldkamp: de ‘brave’ boeman van het Nederlandse Israëlbeleid - 1 augustus 2025
Het Jeugdjournaal van gisteren had een item over de terreuraanslagen in Brussel. Schoolkinderen van een jaar of 10 werd gevraagd wat zij van de aanslagen vonden.
Het commentaar werd verzorgd door terrorismedeskundige Liesbeth van der Heide, van het Centre for Terrorism and Counter-Terrorism van de Universiteit Leiden. Haar woorden heb ik hieronder letterlijk weergegeven.
- “Ja, wie is de terrorist? Het is net als eigenlijk met ons allemaal, elke terrorist is anders. Wat we nu wel zien, als we kijken naar de terroristen die we vandaag tegenkomen, die naar Syrië en Irak vertrekken om te vechten, daar zit wel een grote groep tussen die hun school niet hebben afgemaakt, die geen vervolgopleiding hebben gedaan, die geen baan kunnen vinden en die het gevoel hebben dat ze hier hun leven niet goed kunnen opbouwen.”
- “Wat de terroristen ons eigenlijk willen laten zien, is dat ze de macht hebben om ook in Brussel, ook in onze landen, aanslagen te plegen en daarmee proberen ze natuurlijk iets af te dwingen, ze willen eigenlijk zeggen, wij blijven dit doen totdat jullie ons met rust laten in Irak en Syrië. Uiteindelijk gaat dat nooit werken, want geweld kan nooit de reden zijn dat wij gaan luisteren naar terroristen.”
- “Zolang er mensen op deze wereld zijn, zijn daar ook terroristen en is dat erg? Terrorisme is altijd erg, alleen de kans dat jij of ik doodgaat door terrorisme is heel erg klein. En wat we vooral weten en dat is ook wel fijn om even bij stil te staan, is dat eigenlijk alle grote terroristische organisaties die we in de afgelopen jaren of een eeuw geleden hebben gezien, eigenlijk allemaal weer zijn verdwenen. Dus als we één ding weten, is dus ja, de terroristen zijn er altijd, maar het andere wat we weten is, ze worden ook altijd verslagen.”
Uiteraard is het rauwe onderwerp “terreuraanslagen” niet eenvoudig met basisschoolkinderen te bespreken. Maar het door het Jeugdjournaal gekozen frame is wel erg misleidend. Het is kijken naar terrorisme door een roze bril.
Terrorisme wordt niet in verband gebracht met de islam. De M- en I-woorden worden in het Jeugdjournaal zorgvuldig vermeden. Geen woord over zelfmoordterroristen. Dat vind ik nog tot daar aan toe, zeker als je in de klas geen kloof met moslimkinderen wil creëren.
Ernstiger vind ik de boodschap van de wetenschapster aan de kids dat een carrière als terrorist best wel begrijpelijk is, want (huh?) wij (huh?) hebben die jongens per slot van rekening geen goede opleidingen en banen gegeven en we bombarderen er op los in Irak en Syrië, waarover die terroristen natuurlijk erg boos zijn.
Kortom: hier is sprake van een hoge dosis politiek-correcte framing. Het is hetzelfde Ja-Maar-Het-Ligt-Eigenlijk-Aan-Ons-verhaal dat we regelmatig in het NOS-journaal, Nieuwsuur en (gisteren nog) bij Buitenhof te horen krijgen.
Ik heb liever dat onze kinderen wordt verteld dat terrorisme erg verkeerd is, dat het om gestoorde misdadigers gaat en dat de regering, de politie en de veiligheidsdiensten er alles aan doen om terroristen op te sporen, te arresteren en te straffen en zo te voorkomen dat er nog meer slachtoffers vallen. Liever dat, dan kinderen om begrip vragen of met een schuldgevoel opzadelen.
Maar blijkbaar vindt de Publieke Omroep dat je niet jong genoeg kan beginnen met het aanleren van de juiste opvattingen.