- Deugende Fopfeministes bij Buitenhof - 9 mei 2017
- Vrouwenrechten verkwanseld voor oliedollars en salafisme - 26 april 2017
- Vrouwen hebben recht op een legale, veilige abortus - 8 april 2017
#Keulen heeft veel losgemaakt. Er wordt heel wat afgetwitterd, -geschreven en -gediscussiëerd. Om één punt draait het ‘tolerante’ Nederland echter angstvallig heen: islamitische vrouwenhaat.
Onder de meeste opiniemakers, eindredacteuren, politici, talkshowgasten en (godbetert!) feministes is het nog steeds not done om het vrouwbeeld binnen de islamitische cultuur als motor voor vrouwenhaat te zien. Uit angst om extreem-rechts te voeden of om als islamofoob geframed te worden, is dit onderwerp tot taboe verklaard.
Ze zouden toch eens het essay Why Do They Hate Us? The real war on women is in the Middle East van Mona Eltahawy moeten lezen. Eltahawy betoogt daarin op overtuigende wijze dat er een seksuele revolutie nodig is om de van vrouwenhaat doordrongen islamitische cultuur te veranderen. “We have no freedoms because they hate us.”
Vanuit dat perspectief gezien is het feit dat vrouwen tijdens Oudejaarsnacht in het hart van het vrije Europa, op ongeëvenaarde wijze, grof seksueel geweld is aangedaan door groepen mannen met een Noord-Afrikaans/Arabisch uiterlijk, nog steeds bijzonder schokkend. Maar niet zo verbazingwekkend. Volgens Eltahawy en anderen is dit gewoon de dagelijkse realiteit voor vrouwen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Zoals dat ook in de film 678 op beklemmende wijze is neergezet: nergens zijn vrouwen er ècht veilig, maar al helemaal niet in de publieke ruimte.
“We have no freedoms because they hate us.”
In de Arabische, islamitische wereld (en elders) horen vrouwen zich te schamen als ze worden aangerand of verkracht. In Europa is dat niet zo. Gelukkig, want daarom hebben honderden vrouwen aangifte gedaan. Als dat niet was gebeurd, als de sociale en andere onafhankelijke media er niet over hadden bericht èn als politieagenten geen informatie hadden gelekt, was het massale, seksuele geweld misschien wel nooit aan het daglicht gekomen.
Een reconstructie door die Welt laat zien dat de Duitse autoriteiten uit alle macht hebben geprobeerd om de aanval op de vrijheid van vrouwen in Oudejaarsnacht te verdoezelen en in ieder geval niet aan vluchtelingen te koppelen.
Men wilde extreem-rechts niet in de kaart spelen, want de daders hadden een islamitische achtergond. Om precies dezelfde reden heeft de de Zweedse politie eerdere aanrandingen door groepen Afghanen onder de pet gehouden.
Wordt journalisten echt niets in de weg gelegd om onderzoek te doen?
In Nederland lijken massale aanrandingen tot nu toe niet zijn voorgekomen. Maar vorige week hoorde ik Kees van Amstel vertellen (kijk hier op 9.41 min), dat groepen Marokkaanse jongens afgelopen zomer op het Zandvoortse strand menselijke fuiken maakten om zo meisjes lastig te kunnen vallen. De politie heeft zelfs in riot gear moeten optreden om daar een einde aan te maken. Waarom is dat niet in het nieuws geweest? Vanwege de islamitische achtergrond van die jongens?
Terwijl al lang en breed bekend is dat vrouwen in Duitse azc’s verkracht en aangerand worden, wordt ons voorgespiegeld dat dit in Nederland absoluut niet gebeurt. Maar is dat wel zo? Wordt journalisten echt niets in de weg gelegd om onderzoek te doen?
Om ‘islamofoben’, neonazi’s, racisten en vooral Wilders(!) niet in de kaart te spelen lijkt het open debat en de vrije nieuwsgaring te zijn opgeschort. Journalisten zoals Wierd Duk, feministes zoals Alice Schwarzer en anderen, die zich niet aan deze ongeschreven wet houden, worden verguisd in politiek-correcte kringen, waar de waarheid niet gezegd mag worden.
Maar de doos van Pandora is open. We zien een bijtende, smerige, virulente, gewelddadige, walgelijke vorm van vrouwenhaat onder mannen met een islamitische achtergrond. Die waarheid onder het multiculti-tapijt vegen, betekent voor àlle vrouwen, meisjes, (groot)moeders, (klein)dochters en vriendinnen in het vrije Europa een klap in het gezicht.
En het is levensgevaarlijk voor de vrijheid van ons allemaal.