Enkele kanttekeningen bij Geert Wilders en zijn lijdensweg

18 december jongstleden publiceerde een van de vele getalenteerde schrijvers die deze site rijk is een stuk over de – naar ik aanneem politieke – lijdensweg van Geert Wilders. Het is een bijzonder lezenswaardig stuk en als u het nog niet gelezen heeft: direct doen. De auteur drukt meermaals de vinger op de zere plek, vertrouwt de lezer toe waar hij zelf staat, weet de juiste toon aan te slaan en laat op precies het goede moment de retorische atoombom “politiek correcte hetze” vallen.

Toch vallen er wel wat kanttekeningen bij dit stuk te plaatsen. Ten eerste: virtueel de grootste partij is hetzelfde als virtueel miljonair. Vraag dat de SP maar. Ten tweede: Wilders heeft, of je het met hem eens bent of niet, inderdaad de grootste bek tijdens de debatten.

Dat wil niet zeggen dat andere partijen niet ook rechts uit de hoek komen – neem het onzalige salafismeverbod van Marcouch of de mediagenieke fratsen van Henk Bleker iets langer geleden. Ook op “grenzen dicht” geen monopolie: dat idee wordt onder andere geleend door Joram van Klaveren en Louis Bontes. Qua media-aandacht valt het eveneens wel mee, want die ging de afgelopen dagen toch echt naar Henkie Teeven en z’n boevenbende.

het onzalige salafismeverbod van Marcouch of de mediagenieke fratsen van Henk Bleker

De schrijver geeft toe dat hij te jong is om zich het schisma tussen Wilders en de VVD te herinneren. Dat verklaart een hoop. Wilders werd niet kaltgesteld door zijn VVD, maar verliet zelf die partij omdat hij zich niet kon verenigen met het beleid ten aanzien van Turkije. Dat was geen wanhoopsdaad. Iedereen die Wilders nog als politieke outsider ziet, mag de geschiedenis er even op naslaan: de man is net zo Haags als Harrie Jekkers en wist dondersgoed waar hij aan begon.

Wat die geschiedenis betreft: iedereen die Wouter Bos indertijd draaien verweet mag ook nog wel even uitzoeken hoe Wilders vroeger zelf tegenover de islam stond, of recenter tegenover de hypotheekrenteaftrek.

Bovenstaande brengt ons gelijk bij het grootste probleem met dit stuk: Wilders zou systematisch zijn buitengesloten, kapotgemaakt zijn door de Haagse elite, daarom nooit aan regeren toekomen, en daarom radicaliseren. Dat is een wel heel eenzijdige weergave van de werkelijkheid. Politici als Rita Verdonk en Ayaan Hirsi Ali zeiden inderdaad wat een deel van het volk wilde horen. Dat is mooi, maar dat is slechts de helft van de taak van een politicus.

alumni als de brievenbuspisser en de snoepjespedo

De andere helft is een visie op de toekomst op basis van die opinie etaleren. Als die visie gebaseed is op “minder minder” – wat ging over het deporteren van Marokkanen, voor de goede orde, dus niet over de islam – is die toekomst een wel erg grauwe. Als die toekomst ook nog eens geschetst wordt door een partij zonder leden en vorm van inspraak buitenaf, met de interne transparantie van het Kremlin en met alumni als de brievenbuspisser en de snoepjespedo (ja, die was ook lid van het CDA ooit, klopt), met belanghebbende wapenfeiten als de Animal Cops en met verheven oordelen over andere politici als “stuk uitgekotst halalvlees”, dan kun je je echt afvragen of de lijdensweg waar de schrijver het over heeft niet in ieder geval deels voor eigen rekening komt.

Tot slot, en dan hou ik echt op over dit verder uitstekende stuk: niets is zo veranderlijk als de politiek. Daarom valt het te betwijfelen of de PVV inderdaad nooit meer aan regeren toe zal komen. Het CDA gaat weer hard de laatste tijd, en als de geschiedenis iets geleerd heeft dan is het wel dat die partij de moeder van Buma nog zou verkopen voor een coalitie. Houd moed Geert. En jij ook trouwens, Dennis.