- Het perverse frame “Zionisme Is Racisme” - 8 augustus 2016
- De kwaadaardige Israëlhaat van DENK - 31 mei 2016
Er zijn mensen die de Israëlische bezetting van de Westelijke Jordaanoever goedpraten of bagatelliseren en er zijn mensen die haar ontkennen of schromelijk overdrijven. En dan zijn er die mensen die de situatie in Israël/Palestina gebruiken voor politiek gewin, omdat ze weten dat het hier de gevoelige snaar van hun electoraat betreft. Tunahan Kuzu van de kersverse partij DENK is zo iemand en zijn hypocriet populisme is levensgevaarlijk.
Video
Van de week publiceerde DENK op haar Facebookpagina een video waarin Tunahan Kuzu, de politiek leider van DENK te zien is. De video werd inmiddels bijna 2800 keer bekeken en bijna 800 mensen reageerden enthousiast en vol passie op de boodschap die in de video ten toon wordt gespreid. ‘Eindelijk durft een politicus zich eens over dit onderwerp uit te spreken!’. Er lijkt onder de reageerders algemene consensus te zijn. Er duiken zelfs mensen op die beweren al jaren niet meer te stemmen, maar door de boodschap in deze video weer vertrouwen in ’s Neerlands politiek te hebben gekregen en dan met name in de nieuwe partij DENK en haar politiek leider.
Betreft het hier een prangende binnenlandse kwestie? Gaat DENK dan eindelijk iets doen aan de problemen in de zorg, de kwaliteit van het onderwijs? Doet Kuzu een geniaal plan uit de doeken om onze diep verdeelde samenleving weer te verenigen en te verbroederen? Nee…. Kuzu spreekt over het etiketteringbeleid van de EU. Het beleid dat lidstaten verplicht om producten afkomstig uit de nederzettingen (Westelijke Jordaanoever) te labelen. Kuzu vindt dat lang niet streng genoeg, hij vindt dat we producten uit de nederzettingen zelfs niet eens meer mogen invoeren.
Cojones
Het is juist dit standpunt dat hem zo opvallend veel enthousiaste bijval oplevert. Reacties als ‘Dit geluid heb ik nooit eerder gehoord in de slangenkuil die Den Haag heet! Dikke pluim DENK, mijn stem heb je!’. Of: ‘Er waait weer een frisse wind in Den Haag! Eindelijk iemand met cojones!’ zijn eerder regel dan uitzondering.
Dat men kennelijk geen enkele kennis heeft genomen van de harde lijn die partijen als de SP, Groen Links en D66 al jaren voorstaan ten opzichte van Israël is tot daar aan toe, maar dat nou net deze specifieke buitenlandse kwestie kennelijk zo de doorslag geeft in het vertrouwen in de politiek is op z’n zachtst gezegd verontrustend te noemen.
Dat Israëlkritiek of antizionisme op de enthousiaste steun van een groot deel van de Nederlandse bevolking kan rekenen is inmiddels bekend. Tijdens de Gaza-oorlog in 2014 liepen de straten vol met duizenden anti-Israël-enthousiastelingen die, zodra Israël de eerste bom liet vallen, begonnen aan hun spandoek. Dezelfde enthousiastelingen gaven niet thuis toen ISIS genocide pleegde op de Yezidi’s.
Antisemitisme
De reacties onder het filmpje van Kuzu laten daarnaast ook een hoop verholen antisemitisme zien. De suggestie wordt immers gewekt dat niemand in Den Haag zich eerder over het onderwerp heeft durven uitspreken (uit angst voor de machtige Joodse lobby uiteraard) en dat er nu eindelijk iemand met cojones is opgestaan die niet bang is voor de gevolgen van zijn openlijke kritiek op de Joodse staat.
De grote bereidheid tot demonstreren, de beerput aan Israëlhaat op de sociale media en de aan terrein winnende BDS-beweging -deze week nog in het nieuws met de DOCP-inspectieteams in Nederlandse supermarkten – tonen aan dat er sterke anti-Israël, antizionistische en zelfs anti-Joodse sentimenten heersen in de samenleving. Sentimenten waar een politicus als Kuzu handig op inspeelt.
Kuzu weet hoe hij zijn electoraat voor zich moet winnen en Israël is daarin een toverwoord dat de boze massa’s direct weet te mobiliseren. Wat dat betreft dus een slimme zet die aantoont dat Kuzu zijn doelgroep feilloos aanvoelt en weet wat hen bezig houdt. Dat het echter uitgerekend DENK is dat zich op deze wijze uitspreekt tegen de nederzettingen en tegen de handelsbetrekkingen met Israël is lachwekkend en cynisch.
Genocide
Het is namelijk datzelfde DENK dat de Armeense genocide nog altijd ontkent. Het is datzelfde DENK dat zich op nog geen enkele wijze heeft uitgesproken tegen de semi-genocide die Erdogan heeft ontketend jegens de Koerden in Turkije. Inmiddels is bekend dat het Turkse leger hele Koerdische steden in het zuiden van het land volledig heeft platgegooid. Honderden burgers kwamen om en vele duizenden verloren huis en haard.
De volgende stap van Erdogan zou weleens het etnisch zuiveren van het gebied kunnen zijn door de steden weer op te bouwen en er etnische Turken te vestigen. Tactieken die Saddam Hussein eerder al toepaste in Irak en China in Tibet. De Turkse propagandamachine ontkent de misdaden die worden gepleegd of praat ze goed en Kuzu lijkt dit te geloven of zich moedwillig op de vlakte te houden.
Kuzu weet immers dat uit recent onderzoek is gebleken dat 70% van de Nederlandse Turken Erdogan steunt en hij weet dus dat hij beter geen kritiek kan uiten op het moorddadige beleid van de Sultan. Nog los van het risico op gevangenisstraf in Turkije dat zulke kritiek hem kan opleveren. Kuzu weet ongetwijfeld ook dat hij geacht wordt de PKK een terreurbeweging te noemen, maar Hamas een verzetsbeweging.
Kwaadaardig
Dat het Palestijnse recht op zelfbeschikking een vanzelfsprekendheid is en het Koerdische verlangen naar een staat ongewenst: Kuzu weet wat zijn achterban als muziek in de oren klinkt en wat hen als Westerse propaganda voorkomt. Hij weet precies wat hij moet zeggen om het selectief verontwaardigde electoraat voor zich te winnen. Zeker als Aboutaleb zich dadelijk kandidaat stelt voor het leiderschap van de PvdA heeft Kuzu een unique selling point nodig dat hem als politicus onderscheidt van zijn rivalen.
En dan is het inderdaad beter om moord en brand te roepen over Palestina en om te zwijgen over de misdaden van Turkije – toen en nu. Het levert Kuzu een instant-heldenstatus op, maar toont daarentegen ook het hypocriete en kwaadaardige gezicht van DENK. Een partij die het lijden van de Palestijnen zegt te willen verzachten, maar het lijden van de Armeniërs beschimpt en het lot van de Koerden negeert.
Alles voor de stemmen, alles voor de winst, alles voor het immer hongerige ego van de beroepspoliticus.