Advertenties

Ik droomde over de afschaffing van de partijpolitiek

Een visioen over Amsterdam

Titelfoto: Amsterdam – CC0

🖊 Henk Strating

Ik had een droom over Amsterdam. Daar is vandaag álles anders. Het is 21 maart 2019. Vanmorgen vroeg heeft een burgerwacht zich voor de Stopera opgesteld. Geen politicus wordt er meer binnengelaten! Althans geen partijpoliticus meer. Straks worden de leden van de Democratische Raad verwacht, die geïnstalleerd zal worden als het nieuwe bestuur van de stad.

De Raad is democratisch samengesteld op basis van de verkiezingen een jaar geleden. Maar er is één groot verschil. Politieke kleur zal alleen nog gebruikt worden als individuele inspiratiebron. De Democratische Raad heeft iedere vorm van partijpolitiek afgeschaft.

Uitgesloten

Precies een jaar geleden vonden verkiezingen plaats voor de oude gemeenteraad. Alle partijen kondigden grootscheepse veranderingen aan. Maar een jaar later is er niéts veranderd. Een jaar lang hebben partijen elkaar vooral zoveel mogelijk dwarsgezeten, uitgesloten, afgewezen. Eerst moest het ‘over links’. Toen ‘door het midden’. Tenslotte mocht het ‘met een vleugje rechts’. En steeds veranderden de resultaten voor de stad en voor de mensen. Steeds meer Amsterdammers vroegen zich af: gaat dit over mij en mijn stad, of alleen over hen en hun partijen?

Zo ontstond in korte tijd een groeiende beweging van democratische mensen van elke politieke kleur, die met groot respect voor de uitslag van de verkiezingen, af wilden van het partijpolitieke gekonkel. En terwijl men het daar op de Stopera veel te druk mee had om ook maar iets van deze beweging op te merken, besloot zij unaniem om vandaag, 21 maart 2019, een jaar na de verkiezingen, de partijpolitiek in Amsterdam af te schaffen en het stadsbestuur over te nemen.

Spinoza

Boven de plaats waar straks de installatie plaats zal vinden hangt een groot spandoek met de beeltenis van Spinoza. Hij, Nederlands grootste filosoof, werd in Amsterdam geboren, maar uit de gemeenschap verbannen. Vandaag wordt hij door het nieuwe stadsbestuur weer binnengehaald en in ere hersteld. Aan de wand hangen zeven levenswijsheden van Spinoza die de gezamenlijke basis zullen vormen voor het nieuwe bestuur van de stad.

  1. Elke mens wordt gedreven om het eigen voortbestaan te waarborgen.
  2. De economie moet daarvoor de structuur bieden.
  3. De politiek moet daarvoor de stabiliteit waarborgen.
  4. Daarbij gaan we uit van de werkelijkheid die we waarnemen, niet van de werkelijkheid die we wensen.
  5. Niemand krijgt iets om niets, maar altijd op basis van geven en nemen.
  6. Mensen begeren niets omdat zij iets goed oordelen, maar zij noemen integendeel datgene goed, wat zij begeren

Toen de aankomende leden van de Raad deze wijsheid begrepen hadden was het besluit om de partijpolitiek af te schaffen onmiddellijk unaniem genomen. Er werd vervolgens nog één levenswijsheid van Spinoza toegevoegd.

7. Het is belangrijk elkaar niet te bespotten, niet te betreuren, niet te veroordelen, maar te begrijpen.

Ollongren

Dan meldt zich toch een partijpolitica bij de Stopera. Het is Kajsa Ollongren. Ze draagt een oranje mantelpakje en een sjaal met de logo’s van alle politieke partijen en ze roept: “Samen, samen, we moeten het samen doen, sááááámen!” Maar wie goed kijkt ziet dat de logo’s van PVV en Forum voor Democratie, de 2e partij van het land en de 2e partij in de peilingen, op de sjaal ontbreken… Met haar ene hand houdt ze het toegangspasje uit haar wethouderstijd vast. Haar andere hand omvat de stok van een kleine Nederlandse vlag, die verdacht veel lijkt op de vlag achter het spreekgestoelte van de Haagse Tweede Kamer.

Uit haar schoudertasje steekt de studenteneditie van de Grondwet. Ze heeft ook iemand bij zich. Het blijkt Soraya Sáenz de Santamaria, de Spaanse vice-premier en sinds daar de onafhankelijkheidsstrijd werd bezworen belast met de macht over Catalonië. Ze houdt een lang vel papier vast met de kop: Uitleveringsverzoek Charles Puigdemont en roept: “Unidad, unidad, unidad”. Natuurlijk worden ze niet toegelaten.

Coup

De beide dames veranderen prompt hun strategie en proberen nu op straat Amsterdammers aan te spreken. Ze hebben allebei hun smartphone uit hun tasjes gehaald en proberen de nieuwsberichten op de NPO over een mogelijke coup in de hoofdstad met de bevolking te delen. Het doet een beetje denken aan het optreden van Erdogan in de nacht van de Turkse coup. Maar op straat zijn de enige overeenkomsten de fluitend overvliegende merels en de langs denderende bolderkarren. Een vrouw roept in onversneden Amsterdams: “Hé vrouw Ollongren, zoek op dat mobieltje anders effe op dat je hier de republiek wou uitroepen als Wilders aan de macht kwam”.

Democratische Raden

Inmiddels is duidelijk geworden dat de gebeurtenissen in Amsterdam niet op zichzelf staan. De invoering van de Democratische Raden, gebaseerd op de laatste verkiezingsuitslag, werkend zónder partijpolitiek en geïnspireerd door de 7 levenswijsheden van Spinoza heeft zich over het land uitgebreid. Naar alle provinciehoofdsteden en vandaar uit naar nog veel meer gemeenten.

Overal zullen straks Democratische Raden geïnstalleerd worden. En of dat nog niet genoeg is heeft een nationale burgerwacht in afwachting van de Nationale Democratische Raad het Haagse Binnenhof eveneens hermetisch afgesloten voor partijpolitici. Minister Ollongren was de laatste, toen ze haar Spaanse vriendin de plenaire vergaderzaal van de Tweede Kamer liet zien, vlak voor mijn droom begon…

@HenkStrating

Over de auteur

Henk Strating
Henk Strating is oprichter van HS ARBEIDSVOORWAARDEN CAO-advies & onderhandelingen en schreef het boek 10 JAAR PUZZELEN over de Nederlandse arbeidsverhoudingen in de periode 2007-2017.
Te bestellen op https://www.bol.com
Advertenties

2 Comments on Ik droomde over de afschaffing van de partijpolitiek

  1. Goh, waar hebben ze dat al eens eerder zo gedaan? O ja, in Sovjetistan, honderd jaar geleden. En ook daar werd het woord “democratisch” gebruikt, dus niks nieuws onder de zon en succes verzekerd.

  2. We hebben in dit land zoveel geregeld, dat alles ontregeld is. We zien niet meer naar de resultaten, maar of de regels toegepast worden. En die regels worden als beleid opgelegd. De kosten en de opbrengst tellen niet meer mee, maar de uitvoering van de regels volgens het beleid.
    Dit lijkt allemaal erg verwarrend, maar wij zitten er als hulpverleners voor onze eigen kinderen midden in. De complexe zorg kon door professionele organisaties niet worden geboden, dus verzocht de overheid ons, om deze zorg weer zelf op te pakken. We hebben 100% resultaat, de mannen werken 40 uur per week en leveren een optimaal rendement op aan de maatschappij… Toen veranderden de regels en het beleid werd, dat mensen met een dergelijke beperking alleen maar te handhaven zijn achter gesloten deuren in een inrichting, dagelijks matjes vlechten en tegen minstens drie keer hogere kosten.
    Wij maakten en maken hier bezwaar tegen en worden daarom beboet met een inkomensbeperking van 80%. Alle instanties, behalve de beleidsmakers, vinden dat dit niet kan, maar zelfs 2 ministers en Nationale_ en Overijsselse Ombudsman zijn na een half jaar nog niet in staat, invloed op dat beleid uit te oefenen. Nog zijn we in staat om onze 24/7 zorg beschikbaarheid uit te voeren, totdat onze middelen volledig zijn uitgeput.
    Immers de regels en het beleid hebben hogere prioriteit dan het leven.
    Wij dromen al niet meer, sterker we slapen al meer dan een half jaar niet meer in dit NoordKorea van de Lage Landen.

Geef uw reactie. Er wordt gemodereerd.

%d bloggers liken dit: