Advertenties

Dubbele moraal bij sollicitatie vluchtelingenhulp Rotterdam

Mogelijke joodse achtergrond blijkt lastig

Onlangs publiceerde het Nederlands Israelitisch Weekblad (NIW) een indringend relaas van een jonge vrouw. Ze had gesolliciteerd voor een functie bij Stichting Nieuw Thuis Rotterdam (SNTR). Een stichting die is opgezet door De Verre Bergen, een investeringsvehikel van de familie Van der Vorm, een machtige en rijke familie met veel invloed in het Rotterdamse.

SNTR is opgezet om 200 Syrische vluchtelingen op te vangen en versneld te laten integreren in de Rotterdamse samenleving. SNTR heeft voor dat doel woningen opgekocht en een team van begeleiders samengesteld om statushouders intensief te begeleiden op het gebied van taal en natuurlijk het wegwijs maken in de Rotterdamse samenleving. Ons standpunt over het huisvesten van statushouders is bekend, maar als Den Haag ons het dan tóch op straffe van absurde boetes verplicht, dan is het zaak ze zo snel mogelijk te laten integreren. Deze jonge vrouw wilde daaraan een bijdrage leveren.

Zelfcensuur

So far, so good. Tot het moment dat er tijdens het sollicitatiegesprek bleek dat haar studie in Jeruzalem en werk voor een Joodse organisatie reden waren om door te vragen over haar achtergrond. Met als reden -naar later bleek – bezorgdheid bij de SNTR-medewerkers over de mogelijke reactie van getraumatiseerde gezinnen uit de Palestijnse gebieden, als bleek dat de sollicitante een Joodse achtergrond had.
Reden voor de jonge vrouw om aan de bel te trekken, zeker omdat zij van anderen had begrepen dat het verzwijgen van je Joodse achtergrond eerder regel dan uitzondering is geworden. Identiteits-zelfcensuur als reactie op het voelbaar toenemende antisemitisme in Nederland.

Toenemend, wrang genoeg, door de instroom van gelukzoekers uit islamitische landen. Door de massa-immigratie van de afgelopen jaren en het ontstellende gebrek aan eisen die daaraan gesteld zijn is dat de trieste uitkomst. Onder het mom van tolerantie is haat geïmporteerd.

Wegkijken

Het stuk was voor mij aanleiding om de kwestie aanhangig te maken in de gemeenteraad. Om twee redenen. Er leek sprake te zijn van discriminatie op grond van afkomst én het is hoogst onwenselijk dat een organisatie die in het leven is geroepen om de Nederlandse vrijheden en kernwaarden over te brengen direct al faalt en zélf buigt voor antisemitisme. In plaats van de confrontatie aan te gaan over “moeilijke” onderwerpen en direct duidelijk te maken dat de vrijheid om te zijn wie je bent bovenaan staat, wordt aangenomen dat dit te lastig zal zijn voor de arme migrant en wordt de keuze gemaakt om dan maar te zwijgen en het onderwerp te ontwijken. We willen niet confronteren, die arme mensen hebben al genoeg meegemaakt. En zo wordt de Joodse gemeenschap opnieuw het slachtoffer van laf wegkijken.

Waar een debat over vermeende discriminatie van sollicitanten met een islamitische achtergrond door uitzendbureaus, zoals onderzocht door Radar, een week eerder reden was voor een groot aantal fracties om een debat aan te vragen en op hoge poten eisen dat de gemeente deze bureaus met pek en veren de stad uit zou jagen, was de reactie nu diametraal anders.

D66

Er was geen sprake van een vraag naar de achtergrond, de schrijfster had het allemaal verkeerd gezien en de organisatie trof geen blaam. Anders dan ondergetekende had geen van deze partijen contact gehad met het slachtoffer, maar dat mocht de pret niet drukken. Niemand maakt er een probleem van dat er op deze manier gecommuniceerd werd en van welke veroordeling dan ook was natuurlijk geen sprake. De linkse partijen, aangevoerd in dit geval door D66, waren er als de kippen bij om te ontkennen dat er een probleem zou kunnen bestaan. Nu mocht de wethouder juist níét monitoren. Naming and shaming wilden ze wel, maar dan van het slachtoffer.

Als het gaat om het bestrijden van discriminatie en racisme is er sprake van een gigantische dubbele moraal die in dit soort discussies pijnlijk duidelijk wordt. Links heeft de vluchteling, statushouder, migrant gebombardeerd tot eeuwig slachtoffer. Het feit dat juíst deze personen vaak de agressor zijn, wil er simpelweg niet in.

“Antizionisme”

De enorme pro-Palestijnse lobby, die links volledig om zijn vinger heeft gewonden, heeft gezorgd voor het salonfähig maken van puur antisemitisme, soms onder het mom van antizionisme. Het is je makkelijk verschuilen achter de internationale gemeenschap die er geen been in ziet om Israël weg te zetten als de grote agressor en terreurorganisaties als Hamas als de vleesgeworden moeder Teresa.

Ik vind het pijnlijk en problematisch om te zien dat partijen er als de kippen bij zijn om hand in hand rond een moskee te gaan staan als er een aanslag wordt gepleegd op een moskee in Canada, maar weigeren de Joodse gemeenschap te steunen in hun verzet tegen een Hamas-conferentie, zwijgen als er sprake is antisemitische spreekkoren tijdens een Pro-Gaza demonstratie, of in dit geval van discriminatie en het oogluikend toestaan van antisemitisme.

Links-islamitisch blok

Het is ook in dit licht uitermate problematisch dat linkse partijen zich committeren aan een links-islamitisch blok in Rotterdam. Met een partijen als NIDA en Groen Links die de demonstratie van 18 maart in Amsterdam door Antifa, Internationale socialisten en andere extremistische clubjes, openlijk steunen. Met als stuwende kracht ook de SP die NIDA heeft gevonden in hun gezamenlijke haat voor Israël en hun liefde voor de Israël-boycotters van BDS.

Dat zijn de partijen waaraan ook de PvdA zich committeert. Dat is de reden waarom ook zij, met hun rijke Joodse historie en achterban in Amsterdam, de Joodse gemeenschap net zo gemakkelijk in de steek laat om nog een graantje mee te kunnen pikken van de allochtone stem. We hebben te maken met een dubbele standaard, waarbij de vrijheid van de één genadeloos wordt ingeleverd voor de vrijheid van een ander.

 

Advertenties

1

Reacties zijn welkom. Graag kernachtig, niet meer dan 15 regels (ca. 200 woorden). Er wordt gemodereerd. De spelregels staan in de voettekst. De redactie gaat niet in discussie over geweigerde reacties.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
David

Voor iemand die haar hele verhaal baseert op een artikel uit een bijzonder en bescheiden medium, is het apart dat de letters van de afkorting NIW (dubbel) niet bekend zijn. Volgende keer iets uit de Nederlands Reformatorische Courant?