Advertenties
Recent:

#MeToo – We Too!

Geïmporteerd haantjesgedrag blijft onderbelicht

Ik vind het maar niks! Vrouwen die zich graag wentelen in hun slachtofferrol, in plaats van op te staan – get up for your rights – en een goed gemikte schop te verkopen aan hem die het verdient. Een hand op je arm, een arm ongevraagd rond je schouder…ik ga er gemakshalve (ik geef het toe) maar van uit dat het blijken zijn van waardering door een sympathieke collega.

Een kneep of een speelse tik op de bibs, vind ik er wél compleet over. Persoonlijke zone, weet je wel. ‘Je staat mij te na!’ Dat belaagt mij niet echt, al behaagt het mij evenmin: ’t is een wereld van verschil, die ene letter. De beweging bepaalt. EN de tijdsduur!

Een hand op je arm die beweegt in een poging tot strelen, of diezelfde hand die er secondenlang blijft liggen: NEEN! Jakkes! Maar ze doen maar, die mannen, ik sta zèlf wel mijn mannetje!

Ik duld evenmin het gemakkelijk medeleven van hen die plots in een solidariteitsverklaring begaan zijn met het lot van vrouwen die fysiek en/of mentaal aangerand werden. Ik heb daar geen boodschap aan, het helpt ons niet. F*ck-off.

Opportunisten
Er zullen altijd mannen zijn die proberen voordeel te halen uit een situatie, noem ze maar de opportunisten. De gelegenheid maakt de man. Ach, ik lach er soms wat mee, maar tegelijk verfoei ik het feit dat er nog altijd vrouwen dagelijks lastig gevallen worden door niet aflatende eikels. Echt!

Seksuele voorstellen vanuit een hiërarchische machtspositie zijn altijd boosaardig en gemeen. Daar is iedereen het toch wel mee eens. We moeten daar woedend op reageren. En nooit accepteren.

Verkrachtingen en seksueel misbruik moéten altijd ernstig genomen worden, dat spreekt. Duidelijk. Dat betekent: behandelen voor de rechtbank. En niet zozeer op sociale media. Mannen die misbruiken maken van hun positie om er  voordeel uit te halen, mogen voor mij voor eeuwig-en-altijd aan de schandpaal.

Straatintimidatie
Wat mij helaas nóg stoort is de seksuele intimidatie op straat: waarover men niet spreekt! Nauwelijks. En dat is dus veel te weinig. Dat is het ontkennen van een probleem eigen aan een andere cultuur. Een probleem dat het samenleven bemoeilijkt. Ook dat moet aangekaart worden.

Het gaat mij niet om bouwvakkers die bewonderend fluiten of de steelse blikken van voorbijlopende mannen wanneer je haastig tussen toeterende auto’s de straat overloopt. Dat kan ik nog wel hebben. Te vaak zijn het moslimjongetjes die ongepaste opmerkingen maken, je na sissen, achterna lopen en ongegeneerd oneerbare voorstellen doen. Dàt vind ik pas echt beschamend! Ook als het oudere mannen zijn. En neen, ik bloos niet zo snel.

Molenbeek
Sofie Peeters maakte er enkele jaren geleden een filmpje over: Femme de la Rue. Het vond in een enkel moment de gloire wat weerklank in de media, maar verdween al snel uit de belangstelling. Wanneer ik op een ongelukkig moment tweet dat het nooit went, dat je maar eens moet rondlopen in een zomerjurkje door de straten van een migrantenwijk als Molenbeek (Brussel), dan krijg je dit 👇🏽 als antwoord. Sarcastisch weliswaar, maar niettemin typerend.

Ja, ík ben niet geïntegreerd, in mijn eigen stad. Is dat de conclusie?

#MeToo
Het seksueel lastigvallen van vrouwen wordt nu bespreekbaar gemaakt door de hashtag #MeToo op twitter. Er wordt te eenzijdig gekeken naar werkgerelateerde situaties, terwijl er veel meer problemen zijn door cultuurgerelateerde omstandigheden, open en bloot, zomaar op straat.

De import van een andere religie, van een andere cultuur zorgt ervoor dat van vrouwen blijkbaar verwacht wordt dat ze zich onderdanig aan het macho haantjesgedrag gaan onderwerpen.  Al is het in eerste instantie puur vestimentair, mét hoofddoek en lange rok. Ook dat is een terugval naar vooroorlogse tijden. Ik accepteer dat niet. Nooit.

Intelligente en empathische mannen kunnen beter dan dat.En ook:  Echte Mannen weten waarom!

Ann Moella – Twitter: @aaahmehoela

© OpinieZ.com 2017. U kunt dit artikel delen via de knoppen onder de advertenties.

Advertenties
About Ann Moella (15 Articles)
Molenbeekse, gevlucht naar het Pajottenland, BE. Master communicatiewetenschap. Stand-up opinionier. Ik verfoei het politiek correcte cultuurrelativisme, de zelf-islamisering van onze maatschappij: framing fenomenen wil ik waarnemen, blootleggen als dat kan. Noem mij dan maar populist! Oprechte verontwaardiging is mijn deel. Footloose & fancyfree 💃🏼 Gekrulde zinnen
%d bloggers liken dit: