Advertenties
Recent:

Uw sekse als schaduwspel

Genderneutraliteitsgedoe is een schijngevecht

Dwangwoorden. Gezien bij geboorte: jij werd herkend als piemelloze, geen vent, neen, een voorlopig meisje. Gendersensitief weet je, is net zo lief. Op aangifteformulieren krijg je meerkeuze-antwoorden: Meisje – Jongen – Ander. Want binair bestaat niet langer.

We discrimineren met aanspreektitels als “Dames en Heren”, “Echtgenoot-Echtgenote”. Te schrappen woorden. De hoofdstad van Nederland wil zo graag inclusief. Amsterdam klinkt als arme man.

Creatief met taal: het is heerlijk wanneer het de oogst is van een natuurlijk evoluerend proces, interactief. Niet wanneer het ons, brave burgers, wordt opgelegd.

Besef! We leven in een digitale wereld. Jij bent nul, ik ben één. Bedoel ik verder niks mee. We zijn on or off, ’t is aan of uit.  Toch?  We zijn een binaire code. Heel dat genderneutraal dwangidee is hiermee zo in tegenstelling, een ontkenning van onze realiteit. Jij een man, ik een vrouw: kan het nog leuker?

Ook de stad Gent in Vlaanderen wil graag meedoen. Laten we vergeten dat je een man of een vrouw bent. Vecht huil bid lach en bewonder. Ik bewonder hoe het politiek correcte denken ons voortdurend in een bepaalde richting weet te dwingen: die van de waan van de dag.

Ooit was er een emancipatiegedachte die gelijkheid M/V centraal stelde en een terechte strijd voerde voor universele basisrechten van vrouwen. Via de Dolle Mina’s, Baas in Eigen Buik en het afwijzen van het ‘Vrouw-aan-de-haard’-syndroom, loopt de vrouwenbeweging naar een alsmaar neurotischer eindpunt: het politiek correct wegkijken en ontkennen van onze eigen sekse, de zelfvernedering van het ‘roze mutskes-‘ en ‘vagina-‘ feminisme, de Hema wordt het Hema.  Ja, het hangt allemaal samen.

Een waarachtig feminisme heeft er belang bij om voortdurend vragen te stellen over de positie van de vrouw in een door mannen bepaalde, seksistische, onderdrukkende want patriarchale ideologie: ook wel islam genoemd. Wat doen we daar mee als ‘samen-leving’? Voor zo’n ‘religie’ is geen plaats in ons seculier samenzijn. Vrouwonderdrukking, het door mannen opleggen van hoofddoek en burka, de kindhuwelijken, de genitale verminkingen, de homofobie, de jodenhaat, het islamfascisme…

In het recente verslag van het World Economic Forum staat uitgebreid de Gender Gap uitgelegd, de kloof tussen mannen en vrouwen in het maatschappelijke leven. In de ranking staan onderaan uitsluitend moslimlanden: van de laatste dertig landen zijn er 25 met een moslimcultuur.”De hoeksteen van het islamisme”, zegt vrouwenrechten-activiste Darya Safai “is de systematische discriminatie van de vrouw.”
Blijft U er verder van wegkijken?

De aandacht die plots aan genderneutraliteit gegeven wordt, lijkt dan op een schaduwgevecht dat niets met realiteit te maken heeft, dat niet essentieel is in mijn strijd. De waarheid is het licht dat hier onderschept is. Wat je dan krijgt is een schijn, een schim, een zweem van licht, een schaduw. Een cynisch spel.

Hou ’s nachts in het donker een lantaarn in je hand: zij is alles wat je ziet.
Een flauwe lichtbron die grillige schaduwpatronen opwerpt.
Je neemt reflecties waar van het ongrijpbare, noem het de maan, noem het de zon.
Je ziet alleen het schijngevecht van schaduwen. Achter elke schaduw schuilt een andere, die soms, onverwacht, te voorschijn komt, in het licht treedt.
Dat zijn de bange momenten.
Dat je verdwijnt, dat je niet langer bent wie ik denk dat je bent. Dat je een ander bent.

Dat niets van de pijn overigens ooit went.

Ann Moella – Twitter: @Aaahmehoela

© OpinieZ.com 2017. U kunt dit artikel delen via de knoppen onder de advertenties.

Advertenties
About Ann Moella (9 Articles)
Molenbeekse, gevlucht naar het Pajottenland, BE. Master communicatiewetenschap. Ik verfoei het politiek correcte cultuurrelativisme, de zelf-islamisering van onze maatschappij: dat soort framing fenomenen wil ik waarnemen, blootleggen als dat kan. Verontwaardiging is mijn deel.
%d bloggers liken dit: