Advertenties
Recent:

Eigendunk: ok – Eigen mening: nee

Beperking van vrijheden is een mediatrend geworden

Dat er dagen zijn dat we niets meer weten. Uren en minuten van pure leegte. Dat het eigenlijke van die momenten bij momenten eeuwig lijkt, immer eeuwig duurt. Dat er weken, maanden zijn dat ik geen kranten, pardon, opiniebladen lees. Dat ik – eerlijk – liever ga lanterfanten. Of zo. Ledigheid is een oorkussen.

De dagelijkse  trivialiteiten, dat ‘itsy bitse teenie weenie yellow polka dot bikini’– gehalte, zegt me niets: prioriteiten, weet u wel! The medium is the message. Alleen, ik heb er geen boodschap aan.

Je wordt zelf een cliché wanneer je spreekt over de bewaseming in het ‘venster op onze wereld’ – er zit condens tussen de driedubbele beglazing – de ‘waakhond van onze democratie’ gromt al lang niet meer. Gelatenheid wordt ons deel. Ook dat verschaft inzicht…

De krant verkoopt geen nieuwsfeiten aan de ‘nieuws’-gierige  lezer, ze verkoopt de heilige, zaligmakende opinie van hun journalist. Dat eenrichtingsverkeer heeft wat van narcisme, die  ‘sens unique‘ wordt snel een doodlopende straat.  Wanneer je de narcist niet verafgoodt, word je gehaat. (Lees: geblocked op sociale media)

Onze moderne missionarissen zijn bovendien saai in hun houding, in hun voorspelbaarheid. De schrijvende pers ligt op apegapen, je hoort het papegaaien vanuit elke krant.

Het rariteitencabinet columnisten is overwegend blank (ook al hebben sommigen andere roots), mannelijk (jaha! dat ook!), chauvinist en macho. Maar bovenal: Zelfgenoegzaam en Emotieloos. Stel dat zo iemand schrijft over wat echt telt: zijn gevoelens als papa bijvoorbeeld. Boos! Dat hij in plaats van weg te kijken, die authentieke, diep in hem verscholen, emotie van zich zou afschrijven: zijn heersend pessimisme bijvoorbeeld over de toekomst van zijn kinderen in deze Westerse beschaving. Dat zou pas heartBREAKING zijn! Waarom lees ik dat in geen geen enkel blad?

De Amerikaanse historicus en politiek analist Thomas Frank schreef einde juli een beschouwing in The Guardian over de media-oorlog die columnisten nooit zullen winnen.
(The Media’s War on Trump is destined to fail. Why can’t it see that?)
Amerika-watcher Björn Soenens (VRT) ontwaakte er door en hij bekende: ”Ja, wij journalisten leven in een getto”. Ik glimlachte even. Een Duits media-onderzoek concludeert dat de berichtgeving over asiel en migratie erg rooskleurig is. Systeembevestigend.

Enige kritiek op de door de Duitse regering gevoerde massa-migratiepolitiek is zo goed als afwezig.  Schrikken de jongens van de pers wanneer ze vaststellen dat nog 30% van de burgers hen geloofwaardig vindt?

Die toenemende kritiek, de echte ideeënoorlog, speelt zich langzamerhand meer af op internet, op sociale media en niet langer in de mainstream media. Dankzij de alsmaar extremere uitwassen van het politiek correcte denken en daarmee aansluitend de eeuwige linkse onverdraagzaamheid, ontstaat er – het zit in onze natuur – een tegenbeweging die de nationale identiteit en de Westerse waarden wil bevestigen.

LEF:  Liberté Egalité Fraternité. Zo ongeveer. Back to basics.  Het vereist tegenwoordig lef!

Hoe gekker de eisen worden, hoe meer burgers de Waanzin van de Dag inzien. De haat van de blanke westerling tegen alles wat .. blank, mannelijk en westers is, neemt groteske, lachwekkende vormen aan. Die zelfhaat wordt meteen het tegenovergestelde van het journalistiek narcisme. Grappig!

Wie een andere mening vertolkt, wordt meteen opzijgezet als een opzettelijk provocateur, een “troll”  of krijgt het label islamofoob. Zo stilaan wordt dat in deze context een ‘geuzennaam‘. ‘Proud to be’ overigens, want ik blijf tot in de treure herhalen dat ik onderdrukking, discriminatie, kindermisbruik, homogeweld, jodenhaat.. afwijs. Daarom weiger ik elke islamisering.  Al was het maar voor de toekomst van onze kinderen. If only for the kids!

Wie zijn hoop stelt op de interactieve kracht van sociale media als alternatief, weze gewaarschuwd. De censuur neemt ook hier toe. Migratie-kritische berichten, foto’s, video’s worden steeds vaker geweerd op Twitter, Facebook, YouTube… ik zie islamkritische accounts plots van Twitter gehaald worden.

De beperking van onze vrijheden wordt tegenwoordig een trend. Zullen we dat gelaten aanvaarden?

Het wordt donker in dit Avondland. Straks gaat het spoken….


Ann Moella – Twitter: @aaahmehoela


© OpinieZ.com 2017. U kunt dit artikel delen via de knoppen onder de advertenties 👇🏽.

Advertenties
About Ann Moella (5 Articles)
Molenbeekse, gevlucht naar het Pajottenland, BE. Master communicatiewetenschap. Ik verfoei het politiek correcte cultuurrelativisme, de zelf-islamisering van onze maatschappij: Ik wil framing fenomenen waarnemen, blootleggen als dat kan. Verontwaardiging is mijn deel. Ik meng literatuur-poëzie-opinie en cocktail het tot het brouwsel dat ik 'Opiniatuur' noem. Ik doe wat ik kan: schrijven. Of dat de wereld zal veranderen? Neen. Blijven zwijgen is geen optie. I'll fight you till I die!
%d bloggers liken dit: