Advertenties
Recent:

Hoe de vrije meningsuiting op universiteiten VS wordt ingeperkt

De terreur van de intersectionele identiteitspolitiek

In een recente verklaring voor het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden beschreef Ben Shapiro van de Daily Wire kristalhelder hoe de vrijheid van meningsuiting op Amerikaanse Universiteiten wordt ingeperkt. Dat komt door de anti-wetenschappelijke terreur van de identiteitspolitiek die door linkse studenten (Social Justice Warriors, zie ook ons dossier) wordt bedreven. Een proces dat helaas ook al op Nederlandse universiteiten aan de gang is.

Hieronder een vertaling van de opzienbarende en huiveringwekkende verklaring van Ben Shapiro. Lees en huiver.

===========================================================

Aanval op vrijheid van meningsuiting
De vrijheid van meningsuiting wordt door verdedigers en rechtvaardigers van geweld aangevallen via een aanpak in drie stappen. De eerste stap is dat ze zeggen dat de geldigheid of ongeldigheid van een bewering uitsluitend wordt bepaald door de etnische, raciale, seksuele of culturele identiteit van de persoon die de bewering doet.

De tweede stap is dat ze zeggen dat zij die iets anders beweren zich schuldig maken aan wat zij verbale agressie noemen en de laatste stap is dat zij concluderen dat fysiek geweld soms gerechtvaardigd is om zulke verbale agressie te beëindigen.

Dus laten we elk van deze stappen eens gezamenlijk bekijken.

Intersectionaliteit
Ten eerste de filosofie van de intersectionaliteit. Deze filosofie beheerst momenteel de universiteitscampussen, evenals – helaas- een groot deel van de hedendaagse Democratische Partij. Ze suggereert dat heterosexuele blanke Amerikanen naar hun aard de profiteurs zijn van White Privilege en dat ze daarom bepaalde zaken niet kunnen bespreken, omdat ze niet kunnen ervaren wat het is om zwart of latino te zijn of homo of transgender of een vrouw.

Deze filosofie meet de waarde van een opvatting af niet aan de logica of de inhoud van die opvatting, maar aan de mate van slachtofferschap in de Amerikaanse samenleving die wordt ervaren door degene die de opvatting verkondigt. Dus als je een LGBT zwarte vrouw bent, is je mening over de Amerikaanse samenleving automatisch waardevoller dan die van een heterosexuele, blanke man.

Micro-agressie
De volgende stap in de redenering is voor de hand liggend. Als een heterosexuele blanke man of iemand anders die lager scoort op de schaal van slachtofferschap iets zegt dat tegengesteld is aan de opvatting van de hoger ingeschaalde intersectionele identiteit, dan heeft die persoon een micro-agressie gepleegd.

Zoals NYU sociaal psycholoog Jonathan Haidt schrijft: “micro-agressies zijn kleine handelingen of woordkeuzes die op het eerste gezicht geen kwaadaardige bedoelingen hebben, maar toch worden beschouwd als een vorm van geweld.”

Je hoeft eigenlijk niet eens iets beledigends te zeggen om micro-agressie te plegen. Iemand hoeft zich alleen gekwetst te voelen. Als je bijvoorbeeld zou zeggen dat de maatschappij kleurenblind zou moeten zijn, bedrijf je al micro-agressie tegen identiteitsgroepen die slachtoffer zijn geworden van een niet kleurenblinde maatschappij.

Gelijk aan fysiek geweld
Let wel: micro-agressies, zoals de naam suggereert, zijn niet alleen beledigend, ze zijn gewelddadig. Ze staan gelijk aan fysiek geweld. Nog maar twee weken geleden publiceerde psycholoog Lisa Feldman Barrett van Northeastern University een essay in de NY Times dat stelde dat woorden moeten worden gezien als fysiek geweld, omdat ze stress kunnen veroorzaken en stress is een vorm van fysieke beschadiging.  Daarom, zo beweert Feldman, is het wetenschappelijk gesproken redelijk om woorden die je op je opleiding niet bevallen, te verbieden of in te perken.

Dit is zowel zinloos als gevaarlijk, omdat het tot de volgende logische stap leidt: woorden die je niet bevallen verdienen het om fysiek te worden bestreden. Toen ik op California State University in Los Angeles sprak, bedreigde een docent studenten die mij steunden door ze uit te dagen voor een gevecht.

“Woorden kunnen doden”
Vervolgens plaatste hij een tekst op de deur van zijn kantoor die luidde: “het beste antwoord op micro-agressie is macro-agressie”. Zoals Haidt stelt, dit is de reden waarom de opvatting dat taal geweld is zo gevaarlijk is. Het maakt de leden van een generatie die al vol angst en depressie zit wijs dat de wereld een veel gewelddadiger en bedreigender plek is dan dat ze werkelijk is. Het vertelt hen dat woorden, ideeën, sprekers hen letterlijk kunnen doden. Erger nog, in een tijd van snel toenemende politieke polarisatie in de VS, brengt het een klein deel van deze generatie er toe om politiek geweld gerechtvaardigd te vinden.

Laffe bestuurders
Inderdaad nemen demonstranten al te vaak aan fysiek gevaarlijke verstoringen deel als ze geloven dat hun identiteitsgroep verbaal door iemand (meestal een conservatief, maar niet altijd) wordt aangevallen. Niet alleen kijken sommige bestuurders van Middlebury College, Cal State LA, Berkeley, Evergreen dan de andere kant op, er zijn ook werkelijke misdrijven gepleegd waarvoor bijna niemand is gearresteerd. Maar ze verbieden zelfs het doorgaan van evenementen, wat neerkomt op het opleggen van een spreekverbod.

Het gaat om het besef dat als je fysiek gewelddadig genoeg bent je bestuurders zo ver kan krijgen dat ze voor je buigen, bezwijken, zodat ze een evenement aflasten waarmee je het totaal niet eens bent. Al dit gedoe maakt de vrijheid van meningsuiting kapot. Maar het is net zo belangrijk dat dit studenten tot watjes maakt, lafhartig en zielig, die een reden zoeken om gekwetst te zijn, zodat ze punten kunnen verdienen in de intersectionele Olympiade en die punten kunnen gebruiken om hun tegenstanders mee om de oren te slaan.

Open debat
Een gezond land vereist een emotioneel en intellectueel stabiele, krachtige bevolking die te allen tijde is voorbereid op een open debat. Het beschermen van studenten tegen andersoortige opvattingen maakt hen zowel zwakker als gevaarlijker. We moeten elke stap in dat proces bestrijden.

En dat begint door te erkennen dat, wat we ook mogen vinden van Amerika en waar we ons ook bevinden, we het eens moeten zijn over dit fundamentele principe: al onze opvattingen zouden moeten worden beoordeeld op hun inhoud, niet op kleur, geslacht of seksuele geaardheid van de spreker en die opvattingen mogen nooit worden verboden omdat ze iemand zouden kunnen kwetsen.

Vertaling © OpinieZ.com 2017. U kunt dit artikel delen via de knoppen onder de advertenties 👇🏽.

Advertenties
About Redactie OpinieZ (36 Articles)
Via de redactie gepubliceerde artikelen.
%d bloggers liken dit: