Advertenties
Recent:

Trump’s breuk met Parijs klimaatakkoord redt milieubeweging

We hebben minder verdragen nodig en minder overheid

President Trump’s besluit om de VS terug te trekken uit de Parijse klimaatovereenkomst is goed voor het milieu. De waarheid is dat het Parijs-akkoord alleen uit woorden bestaat en weinig daden. Om onze ecologie en onze vrijheden te beschermen hebben we minder verdragen nodig en minder overheid.

President Donald Trump zal naar verwachting de VS terugtrekken uit de Parijse klimaatovereenkomst. Milieu-activisten zouden blij moeten zijn!

Redding
Inderdaad: blij. Omdat door ’s werelds grootste economie (dat zijn wij) terug te trekken uit alweer een vormeloze en niet uitvoerbare internationale klimaatovereenkomst, heeft President Trump waarschijnlijk de milieubeweging van zichzelf gered. En nu is er ook een veel grotere kans dat miljoenen conservatieve en centrum-rechtse Amerikanen zich opnieuw kunnen aansluiten bij het milieugebeuren.

De groene beweging in de VS en overal in de wereld is al decennia de weg kwijt, vooral vanwege het onjuiste geloof in globalistische politiek en een grote overheid als oplossing voor milieuproblemen. In feite zijn een grote overheid en centrale plannen zoals het Parijse akkoord zelf het probleem.

Het eerste probleem met het Parijse akkoord is dat het – net als een OPEC produktiequotum – echt moeilijk te handhaven is en dat er zeer waarschijnlijk mee gesjoemeld wordt. Zoals veel deskundigen die de overeenkomst hebben bestudeerd al hebben opgemerkt, ontbreken er duidelijke nalevingsmechanismen in het akkoord. Dus er zal niks gebeuren met een land dat zijn toegezegde bijdragen niet is nagekomen. Dat zet de landen waarvan wordt verwacht dat ze zich aan de regels van de klimaatovereenkomst houden – zoals de VS – op een duidelijke economische en politieke achterstandspositie.

Woorden
Het schijnt dat de veronderstelde triomf van het Parijse akkoord te maken heeft met het feit dat elk land dat er aan meedoet openlijk de realiteit en de uitdagingen van klimaatverandering tot onderwerp van onderhandeling heeft gemaakt. Net als veel andere zaken in de politiek zijn woorden belangrijker geworden dan daden. En zonder een echt mechanisme om landen te straffen die de overeenkomst aan hun laars lappen, bestaat de kans dat het Parijse akkoord tot meer in plaats van minder milieuvervuiling leidt.

Mensen die werkelijk begaan zijn met het wereldwijd verlagen van emissies moeten er aan wennen dat internationale overeenkomsten waar spelbrekers niet effectief kunnen worden gestraft niet de juiste aanpak zijn. Het mag dan verslavend zijn om activisme beloond te zien worden met de pracht en praal van een overeenkomst als het Parijse klimaatakkoord, maar uiteindelijk levert het niets op.

Huis op orde brengen
Als de regering van de VS echt iets wil doen aan het milieu, is het onnodig om dat in samenspel met andere landen te doen. Het zou veel beter zijn te beginnen met het eigen huis op orde te brengen in een reeks maatregelen die conservatieven, libertariërs en ook progressieven kunnen steunen. Dit houdt in:

  • Hou op met alle belastingbetalers te laten betalen en anderszins voor dure en ecologisch schadelijke woningbouw in kustgebieden. Dat is namelijk precies wat het National Flood Insurance Program (lang bestreden door progressieven en hen niet vriendschappelijk gezinde kapitalistische conservatieven) doet.
  • De overheden op elk niveau gaan door met nieuwe wegen aanleggen terwijl er meer en meer bewijs is dat er geen nieuwe wegen nodig zijn en dat geld beter besteed kan worden aan het repareren van bestaande wegen. Progressieven hebben zich lang beklaagd over de milieuvijandige wegenobsessie van de overheid, daarbij gesteund door conservatieve die tegen de voortdurende overheidstekorten zijn die het gevolg zijn van wegenbouw.
  • Overmatige regelgeving heeft eigenlijk de bouw van nieuwe kerncentrales in de VS platgelegd, hoewel kernenergie veiliger en minder vervuilend is dan vele traditionele energiebronnen, zoals kolen en aardgas.

Wat veel wezenlijker is dan bijna elke overheidsmaatregel of regulering zijn de prikkels van de vrije markt om het milieu schoon te maken. Groepen als het Property and Environment Research Center (PERC) betogen al heel lang dat minder overheid – niet meer – de oplossing is.

Marktwerking
Hun bindende argument is dat uitbreiding van de hoeveelheid particulier grondbezit het verantwoordelijk rentmeesterschap zal bevorderen in tegenstelling tot blijvend staatseigendom, waarover geen verantwoording wordt afgelegd. En ze hebben vertrouwen in de markt die milieuvriendelijkere innovaties en methodes beloont en in stand houdt, in contrast met overheden die vertrouwen op verschillende fiscale prikkels om politiek-bepaalde doelen te bereiken.

In reële termen is Amerika keer op keer getuige geweest van de effectieve leiderschapsrol van de vrije markt. Het kwam vooral door de explosie van de olieprijzen, niet door overheidsregels, dat de auto-industrie er aan het einde van de jaren ’70 toe overging meer energiezuinige auto’s te maken en de laatste 15 jaar meer hybride auto’s. En de meeste deskundigen beschouwen vrije markt innovaties en andere niet-overheids ontwikkelingen als de oorzaak van het feit dat de prijs van zonnepanelen nu minder dan de helft is van wat zij was in 2008, volgens het National Renewable Energy Laboratory.

Big Government
Het Parijs klimaatakkoord is een van de meest opvallende progressieve en big government pronkstukken in de geschiedenis. Er is eenvoudigweg geen bewijs dat het akkoord effectiever zou zijn dan de akkoorden van Kyoto of Kopenhagen en het doet de haren van conservatieven en gematigden berge rijzen die bang zijn voor verlies van de Amerikaanse vrijheden en soevereiniteit. Overeenkomsten als deze, vaak bekrachtigd door ongekozen en vaak zelfs anonieme bureaucraten, vormen in de hele wereld een voedingsbodem voor Brexit-achtige sentimenten.

De werkelijke ramp voor de ecologie is de beslissing van de milieubeweging om te gaan voor dit soort krakkemikkige internationale overeenkomsten die mettertijd kunnen uitlopen op verdere schade voor het milieu en verontwaardiging bij een groot deel van de Amerikaanse kiezers.

President Trump annuleert het meest recente voorbeeld van een slecht akkoord voor het milieu en voor onze grondwettelijke vrijheden en allebei deze juwelen komen zo beter uit de strijd.

Oorspronkelijk verschenen op 31 mei 2017 als Trump’s Paris accord exit will save the environmental movement from itself op CNBC.com. Met toestemming van de auteur Jake Novak (Twitter: @jakejakeny) vertaald door Asher.

© OpinieZ.com 2017

Advertenties
%d bloggers liken dit: