Trump komt een anti-Iran coalitie smeden in Jeruzalem

Over een week brengt Donald Trump zijn eerste officiële bezoek aan Jeruzalem. Israël is nerveus. Hoewel het machtigste land van het Midden-Oosten, is het nog niet gewend aan die rol. Te diep zijn de wonden van een verleden waarin het tegen de wil van de wereld in haar eigen plek verwierf.
 
Titelfoto: Jerusalem seen from the Mount of Olives by Dan is licensed under CC BY-SA 2.0

 
Het kostte vele ‘wonderen’: het laatste precies 50-jaar geleden toen het de bizarre Zesdaagse Oorlog uitvocht om tot het Israël van nu te komen. Nog altijd hangt er een misplaatste angst voor de toorn van de wereld over de politiek in Israël.

Golan
Na de overwinningen in 1967 met afgedankt materieel uit de Tweede Wereldoorlog zijn er afspraken gemaakt met de vijanden. Egypte kreeg haar Sinaï terug en Syrië niks, terwijl de TransJordaniërs zeggenschap over de Al Aqsa-moskee in Jeruzalem behielden. Jeruzalem en Judea en Samaria werden heroverd na illegale bezetting door TransJordanië, maar de Golan hoogvlakte werd veroverd op Syrië vlak voor het ingaan van het staakt-het-vuren (dat nog steeds van kracht is). De Golanhoogte is essentieel voor de verdediging van Noord-Israël en daarom geannexeerd). Syrië is formeel nog altijd in oorlog met Israël. In dat licht moeten ook de acties van de Israëlische luchtmacht op Syrische bodem vandaag de dag worden bezien.

Dar al-Harb
Israël zoals het nu bestaat werd geschapen in zes dagen. Haar hoofdstad, Jeruzalem, en haar bestaan wordt betwist door moslims vanwege het principe van de Dar al-Harb (Huis van de Oorlog). Een ooit door moslims veroverd gebied blijft altijd islamitisch bezit. Dus Israël en Jeruzalem in dit geval, omdat het ruim een eeuw geleden onder Ottomaans bewind stond. Dat zal zo zijn, maar is geen reden vandaag de dag daar nog veel aandacht aan te schenken. Bovendien kunnen moslims, die zich superieur achten, niet verliezen. Dat deden ze echter telkenmale wanneer ze Israël aanvielen.

Die woede en frustratie moet Donald Trump temperen als hij op bezoek komt in Israël. Een Arabisch-Israëlisch pact tegen de Sjiieten komt hij smeden. De hele poppenkast aan Intifadapalestijnen, die de Arabische wereld zelf creëerde, ontploft daardoor in hun eigen gezicht. Nu de Sjiieten en Soennieten in een doodsstrijd lijken verwikkeld hebben de Soennieten steun gezocht en gevonden bij het stabiele Israël, maar blijven zitten met de Palestijnen.

Statenloos
De door de verloren oorlog door Jordanië gefabriceerde Palestijnen zijn plotseling een obstakel dat zich roert en waar alle partijen, behalve de Sjiieten, last van hebben. Saudi Arabië wil een groot deel van de Egyptische Sinaï-woestijn kopen om ze daar een eigen staat te laten bouwen. Maar die poging is naïef want daar hebben de Palestijnen helemaal geen behoefte aan. Zij zijn stateloos gemaakt om een claim op Joods land te kunnen leggen, niet om een staat te beginnen. Dat zou alleen al onmogelijk zijn vanwege de vele nationaliteiten van de Palestijnen. Tijdens de bijna 20 jaar bezetting door Jordanië heeft dat land geen enkele aanstalten gemaakt een Palestijnse staat voor haar onderdanen op te richten in het Israëlische district Judea en Samaria.

Iran-deal
Nu de Soennitische landen sterke banden met Israël onderhouden en er in feite een stabiele factor is, komt Donald Trump die band versterken. Hoe en of hij de door zijn voorganger gesloten ‘Iran-Deal’ ongedaan kan maken is ongewis, maar hij komt een coalitie smeden tegen Iran en heeft Israëls Arabische bondgenoten nodig. Ook de groeiende invloed van Rusland moet worden getemperd nadat zijn voorganger Obama daar steken heeft laten vallen. Daarom is er een wapendeal in de maak met de Saoedi’s. Hoewel Israël zich daar zorgen over maakt heeft het er alle schijn van dat de onderliggende Midden-Oostenpolitiek voor de lange termijn in een Arabisch-Israëlisch pact voorziet. Donald Trump bewijst steeds op dit punt zeer goed op de hoogte te zijn. Tijdens een eerste openhartig interview met Fox beantwoordde hij alle vragen behalve die over het Midden-Oosten. Daar zijn speciale plannen mee, die de wereld met ingehouden adem afwacht.

Ambassade
Het erkennen van Jeruzalem of het verplaatsen van de VS-ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem is nu contraproductief. Jeruzalem is eenvoudig de hoofdstad van Israël, of je het daar mee eens bent of niet. De redenering van Netanyahu dat na een dergelijke proclamatie de Palestijnse terreur stopt omdat men de voldongen feiten onder ogen ziet, is naïef. Het gaat om een sektarisch geprogrammeerde haat die haar eigen bestaan verzint, die gaat niet weg vanwege een politieke uitspraak.

Minderwaardigheidscomplex
Israël zou zelf haar overwinningen en verworvenheden beter psychologisch moeten leren handelen en minder timide reageren op politieke haatcampagnes tegen dat land. Het heeft zich technologisch en innovatief onmisbaar gemaakt in de wereld dus steek daar de vlag eens voor uit. Het zou met meer gepast patriottisme haar minderwaardigheidscomplex moeten afschudden en zich gedragen naar de rol die het op eigen kracht heeft verworven. Al zien velen de ‘Hand van God’ in de wonderlijke Zesdaagse Oorlog.

Het was – nu 50 jaar geleden – het enige voor Joden bestemde veilige land, dus ze konden zich niet veroorloven te verliezen.
Laat Donald Trump zijn pact smeden. Tel Aviv ligt ook in Israël, al bestrijden de Palestijnen dat. Iran en zijn proxy’s bedreigen de wereld en niet alleen de Arabische wereld. Daar moeten antwoorden op worden gevonden voor het te laat is en Israël en haar nieuwe bondgenoten kunnen daarin niet gemist worden.
Dan gaan we daarna weer discussiëren over Jeruzalem.
© OpinieZ.com 2017                  
 
Email

LinkedIn
Advertenties