Advertenties
Recent:

De parlementaire pers: kruiwagen van de politieke elite

Dat de journalistiek is losgezongen van de samenleving ga ik hier niet uitgebreid toelichten. Shula Rijxman, bestuursvoorzitter van de NPO, schreef dat in vragende vorm al in haar apologie over de Trump-berichtgeving. Wij ingevoerden op het Binnenhof ervaren het dagelijks.

Een zichzelf respecterend medium – u weet wel wie ik bedoel – bericht niet uit de onderbuik, maar zal verheffende casuïstiek behandelen om het klootjesvolk te verheffen. Minder, ahum, sorry, minder Wilders, meer genuanceerde burgerlijkheid is wat u betaamt.

Clubjes
De parlementaire journalisten kennen elkaar. Sommigen onderhouden kleffe relaties met elkaar, anderen informeren beleefd naar je welbevinden en lopen gauw door. Hyena’s op jacht naar dezelfde dode prooi, die beter ruikt dan zijzelf. Er ontstaan ook openlijk ‘clubjes’ van duiders met zelfbenoemde leiders.

Zo is het ongemakkelijke fenomeen ontstaan: de ene journalist die de andere journalist op TV interviewt. Ongeveer maandelijks is er een bijeenkomst in De Balie, waar onze parlementaire pers zichzelf examineert in het bijzijn van één of meerdere Kamerleden. De parlementariër wijst een debatwinnaar aan en iedereen gaat zelfvoldaan naar zijn Ikea-bedje.

Rituele dans
De samenleving heeft van deze rituele dans macabre der journalistiek geen weet. Ze merkt alleen dat de berichtgeving in de ‘vertrouwde media’ niet meer genoeg is om de dorst naar informatie en duiding te lessen. Ze zoekt haar heil op social media met als gevolg dat de geëigende kanalen steeds meer gewantrouwd worden. Terwijl correspondent Olaf Koens nog ontkent dat de branden in Israël zijn aangestoken, stroomt het bewijs daarvoor al uren binnen via Twitter. Dat ongemak.

Televisie
Ongefilterd nieuws gaat nog heel groot worden de komende tijd. De bullshit-detector van de bevolking staat steeds fijner afgesteld. Ik heb de afgelopen tijd ‘college’ gegeven aan twee grote politieke partijen die in aanloop naar de verkiezingen hun social mediastrategie op orde wilde hebben. Het blijkt vooralsnog onbegonnen werk. Teveel blijft men hangen in de reflex van de oude media, terwijl de bewijzen van het tegendeel zich opstapelen.

Omdat TV altijd achter de feiten aanholt krijgen de talkshows meer zendtijd. Dat is natuurlijk meer van hetzelfde, maar wat kan een kruidenier meer bedenken? Er is geen andere realiteit dan de realiteit die wij de kijker brengen. Een minister heeft na het reces zijn baard laten staan. Gisteren stemde men zus, vandaag doet men zo. De MinPres deed een plasje.

Zelfgenoegzaamheid
Pauw, Nieuwsuur en al die andere vergaarbakken van voorspelbaarheid hanteren daarom hun eigen protocollen. Kamerleden ergeren zich dood aan de hautaine zelfgenoegzaamheid waarmee ze als handelswaar naar de studio worden gelokt. Je zichtbaarheid op TV bepaalt je plaats op de lijst en dat weet Hilversum. Zo kan een Kamerlid dat ’s morgens gebeld wordt voor één van de talkshows onderweg naar de studio of zelfs in de grime alsnog afvallen. Een Kamerlid vertelde mij dat hij door Peter Kee, de producer van Pauw die als een lakei door de wandelgangen van de Tweede Kamer zweeft, gedreigd is met één jaar op het strafbankje plaatsnemen als hij voor de andere talkshow zou kiezen.

Beschaving
Daar zit je dan als volksvertegenwoordiger zonder keus. Een kwast foundation over je gezicht en een redacteur die je in de gaten houdt. Presentatoren wensen niet live geconfronteerd te worden met spitsvondige antwoorden of onverwachte wendingen. Dat stuurt de autocue maar in de war. Zij hebben bedacht in welke val ze je voor de kijker laten lopen en jij mag stilzitten als je geschoren wordt. Beste Kamerleden, het redactiemeisje dat je zo lief begeleidt is een Mata Hari die jouw geheimen met de eindredacteur deelt. In mijn journalistieke vriendenkring zitten mensen die na één radio- of TV-optreden uit de kaartenbak zijn gedonderd.

Autoverkoper
En wee de parlementaire journalist die zich van de onderlinge fatsoensafspraken en staatsethiek niks aantrekt. Ook die kan rekenen op hoon en uitsluiting. Niet openlijk natuurlijk, daar is men te beschaafd voor. Het is in je slecht gesneden autoverkoperskostuum onverteerbaar als autonoom opererende journalisten zomaar onderwerpen aansnijden die niet waren afgesproken.

Als je de kruiwagen wilt zijn van de meest kleinburgerlijke elite en de straat niet meer kent is het Binnenhof een warm bad. Je zou er zelfs carrière kunnen maken.

===============================================================
Foto: Persconferentie in Nieuwspoort by Minister-president Rutte is licensed under CC BY 2.0
===============================================================

Advertenties
About Ernst Lissauer (22 Articles)
Parlementair Verslaggever Zoomin.TV Nederland
%d bloggers liken dit: