Advertenties
Recent:

Netanyahu en de etnische zuivering van Jeruzalem

Premier Benjamin Netanyahu heeft afgelopen week voor internationale opwinding gezorgd door een gefilmd toespraakje op zijn eigen Facebookpagina. Vorige jaar beweerde hij al dat Hitler zijn idee voor de Endlösung van Haj Amin al-Husseini had, de vader van de Palestijnse Nationale beweging.

Dit keer liet hij weten dat de Palestijnse eis dat alle nederzettingen dienen te verdwijnen gelijk staat aan etnische zuiveringen. Er lijkt zich een patroon af te spelen. Net als een jaar geleden rolt iedereen over elkaar heen van verontwaardiging. Een woordvoerder van de Amerikaanse regering noemde de toespraak misplaatst en niet bepaald bevorderlijk. Veel vrienden zal Netanyahu er dan ook niet mee maken. Maar tot woede van velen, ook in Israel zelf, heeft hij weer een punt op de agenda gekregen waar in het kader van het Palestijns-Israelisch conflict nooit over gesproken wordt.

Apartheid
Want is het wel zo rechtvaardig, normaal en vanzelfsprekend dat Joden in bezet gebied in het kader van een tweestaten-oplossing dienen te verdwijnen? Zou het niet veel logischer zijn als er in een toekomstige Palestijnse staat plaats was voor een Joodse minderheid, net zoals Israel een Arabisch Palestijnse minderheid kent. Hoe graag de Palestijnen hun situatie met het Zuid-Afrikaanse Apartheidssysteem ook vergelijken, een gebaar van hun kant naar de kolonisten zoals het ANC maakte naar de blanke minderheid, heeft er nooit in gezeten.

Narratief
Voor de buitenwereld die steeds meer het Arabische narratief van het Israelisch-Palestijns conflict overneemt, is het verwijderen van alle Joodse nederzettingen aan de Palestijnse kant van de lijn 1967, een kwestie van gerechtigheid. En wat wil je als je zoals hier alleen maar op de tv en in de krant, hoort over de oorspronkelijke bevolking bij wie op een zekere dag zionistische kolonisten binnen kwamen wandelen om de boel te bezetten. Alleen maar omdat zij in de bijbel hebben gelezen dat het hun land is. Voor de hedendaagse mens klinkt dat nogal van de pot gerukt. Toch valt op deze voorstelling van zaken het een en ander af te dingen. Wat en wie is in dit geval de oorspronkelijke bevolking en hoe koloniaal zijn de kolonisten?

Jeruzalem
Neem bijvoorbeeld de oude stad van Jeruzalem. Volgens de overgrote meerderheid van de internationale wereld is het bezet gebied en zal het de hoofdstad van de toekomstige Palestijnse staat worden. Zij willen de status quo herstellen van voor 1967. Die kortstondige periode waarin de oude stad bevrijd was van Joden. Het Jordaanse leger had in 1948 na maandenlange strijd en belegering de Joodse wijk in de stad weten te veroveren en de Joodse bevolking verdreven. Joods personeel van het geïsoleerd gelegen Hadassah-ziekenhuis werd geblinddoekt in bussen afgevoerd. Scenes die wij kennen uit de Joegoslavische burgeroorlog en wat wij nu etnische zuivering noemen.

1948
Natuurlijk staan de aantallen niet in verhouding met het aantal Palestijnen dat in 1948 is gevlucht en in enkele gevallen verdreven. Maar daar waar de Arabische strijdkrachten overwonnen bleef letterlijk geen Jood over. Daarbij streden de Joodse strijdtroepen in 1948 niet alleen tegen Palestijnen, maar ook tegen de legers van verschillende Arabische staten in het Midden Oosten. Staten zoals Egypte, Irak en Syrië. In de jaren daarna hebben die landen er alles aan gedaan om hun vaak duizenden jaren oude Joodse bevolkingsgroepen te onteigenen en te verdrijven. In Jeruzalem werden in het kader van de etnische zuivering eeuwenoude gezichtsbepalende synagogen opgeblazen en systematisch alle sporen van Joodse aanwezigheid vernietigd.

Karl Marx
Wat weinig mensen beseffen, is dat vóór 1948 Joden de grootste bevolkingsgroep van Jeruzalem vormden. Interessant is het reisverslag van Karl Marx uit 1854 waarin hij Jeruzalem bezoekt. Voor de New York Herald Tribune somde hij op; 3490 christenen van verschillende denominaties, 4000 moslims bestaande uit Turken Arabieren en Moren en geheel onderaan de maatschappelijke ladder van Jeruzalem 8000 joden. De moslims waren de baas en de armoede en misère van de Joden was volgens hem met niets te vergelijken. Zij woonden in de smerigste wijk tussen Zion en Moria en zij waren voortdurend mikpunt van Islamitische onderdrukking en intolerantie. Daarnaast werden zij beschimpt door de Grieken en vervolgd door de Katholieken, aldus Marx.

Verjoodsing
Dus ja, onder die kolonisten die zich na 1967 in bezet gebied vestigden bevonden zich mensen met eigendomspapieren die hun bezittingen terug claimden omdat zij in 1948 etnisch gezuiverd waren. Maar ook nu is het niet alleen een kwestie van Israel tegen de Palestijnen. De gehele islamitische wereld maakt zich sinds 1967 ongelofelijk druk over wat zij de “verjoodsing” van Jeruzalem noemen. Een term die bij een krant als de NRC inmiddels gemeengoed is geworden. De verjoodsing van Jeruzalem is zelfs de reden en aanleiding waarom de Islamitische wereld zich in 1969 verenigd heeft in de organisatie van Islamitische landen (OIC). Nogal potsierlijk als je bedenkt dat de oude stad in de jaren daarvoor, samen met bijna de gehele islamitische wereld, volledig was ontjoodst.

Maar als wij verdeeld Jeruzalem tussen 1948 en 1967 als een geheel zien en het aantal Joodse inwoners in West Jeruzalem en de Arabische inwoners in het door Jordanië bezette oostelijk gedeelte vergelijken met de verhouding in aantallen nu, is er sinds “de bezetting” eerder sprake van een arabisering van Jeruzalem en niet van een verjoodsing.

OIC
In de charter van de Organisation of Islamic Cooperation (OIC) onder artikel 21, Hoofdstuk 11 staat zelfs dat Jeruzalem – ze hebben het natuurlijk over “al-Quds” – de toekomstige hoofdzetel van het OIC zal worden. Maar dan moet Jeruzalem wel eerst bevrijd worden. Om dat te bereiken stemmen de leden van de OIC in de VN en bloc voor anti-Israelische resoluties. Zij zorgen er voor dat een internationale organisatie als UNESCO, de historische connectie tussen Jeruzalem en Joden keihard ontkent. Niet zonder succes eisen zij voor zich zelf een cruciale rol op in het vredesproces.

Dus wat dat betreft is het begrijpelijk dat er in Israël in het geval van een opgelegde tweestaten-oplossing, vrees bestaat voor een etnische zuivering waarin Jeruzalem en die andere plaatsen van betekenis, voor de komende tijd opnieuw voor Joden ontoegankelijk zullen zijn.

Dit artikel werd eerder in verkorte vorm in het NIW van 16 september 2016 gepubliceerd onder de naam “Etnische Zuivering”

Advertenties
About Ruben Gischler (31 Articles)
Documentaire en programmamaker. Arabisch gestudeerd en afgestudeerd op de "moderne" geschiedenis van het Midden Oosten
%d bloggers liken dit: