Advertenties
Recent:

Spanningen over journalisten in Israël (1)

Vandaag het eerste deel van een miniserie over journalisten in Israël en hun berichtgeving over het land. Er lijkt inmiddels een heuse ‘stille oorlog’ te zijn ontstaan tussen in Israël werkzame buitenlandse journalisten en de Israëlische overheid.

Om u niet gelijk in het diepe van dit persconflict te gooien, is enige uitleg over het ontstaan van de problemen noodzakelijk.

Behoudens enkele dubieuze reportages in het NOS-journaal of een schimmig krantenartikel merkt u meestal niet veel van bevooroordeelde berichtgeving over Israël. Bij het lezen van een krant of het bekijken van het journaal ontvangt u helaas geen bijsluiter. Medicijnen daarentegen hebben wel een bijsluiter. Dat zijn immers producten die bij verkeerd gebruik gevaarlijke bijwerkingen kunnen hebben. Bijwerkingen die in extreme gevallen zelfs tot blijvende schade of de dood kunnen leiden.

De vergelijking tussen kranten en medicijnen is misschien wat vergezocht, maar allebei kunnen ze het zelfde resultaat hebben. U mag natuurlijk verwachten dat u een eerlijk product koopt, dat uw leven of dat van anderen niet in gevaar brengt. Waarom ik deze vergelijking maak zal later in deze serie duidelijk worden.

Na de Zesdaagse Oorlog in 1967 – waarbij Israel gelijktijdig door Egypte, Syrië en Jordanië dreigde te worden aangevallen – kwamen de Sinaï, de westelijke Jordaanoever en de Golanhoogvlakte onder Israëlisch militair gezag. De aanval van de drie Arabische buren werd onder aanvoering van Moshe Dayan en zijn generaals afgeslagen. Doordat de Arabische landen de oorlog verloren, zijn de ‘betwiste gebieden’ ontstaan. Grondgebied dat werd veroverd op de vijand en als oorlogsbuit – voorlopig – werd toegevoegd aan de Israëlische staat. Behoudens de Sinai (teruggegeven aan Egypte) en Gaza (vertrek Israëlische leger) is de situatie sindsdien ongewijzigd gebleven.

Het meest omstreden gebied is de westelijke Jordaanoever (inclusief Oost-Jeruzalem), tot 1967 Jordaans grondgebied en na de Oslo akkoorden in 1993 onder bestuur van de Palestijnse Autoriteit. Het gebied bevat voor de Israëli’s een aantal heilige plaatsen en Joodse nederzettingen waarvoor een veiligheidsoplossing gevonden moest worden. Er kwam een onderverdeling van de Westbank in A-, B- en C-gebied. Om kort te gaan: al deze gebieden vallen onder Israëlisch militair bestuur en toezicht.

beperkingen op het geven van strategische informatie over leger en politie

In plaats van de gebieden volledig van de buitenwereld af te grendelen – want ‘oorlogsgebied’ – heeft Israel besloten het toegankelijk te houden voor iedereen, dus ook voor journalisten, maar met restricties. Het zijn voornamelijk beperkingen op het geven van strategische informatie over leger en politie en over zaken die de directe veiligheid van Israël en haar burgers in gevaar brengen.

In elk westers land zien we vergelijkbare beperkingen, veelal onder een andere noemer opgenomen in bijvoorbeeld een Algemene Politieverordening of regels voor in legereenheden embedded journalists, niets vreemds dus.

Journalisten die in de Westbank willen werken, worden verplicht tot het ondertekenen van een formulier waarin zij akkoord gaan met de aan hun accreditatie gestelde voorwaarden en bepaalde beperkingen in de verslaggeving. Doel is het bewerkstelligen van zo objectief mogelijke berichtgeving over Israël en het niet in gevaar brengen van de veiligheid. Behoudens controleposten op de grens met de Westbank waar in- en uitgaande personen worden gecontroleerd op een mogelijke terreurdreiging, ondervinden journalisten in de praktijk meestal weinig hinder van deze beperkingen.

Het verschijnsel doet zich de laatste jaren in toenemende mate voor dat anti-Israël activisten proberen om in Israël en in het bijzonder in de Westbank werkzame journalisten voor hun karretje te spannen of erger nog – zelf proberen te infiltreren in het journalistengilde. En dat blijkt steeds vaker te lukken.

Ook met Nederlandse journalisten.

In de volgende aflevering in deze serie maken we onze eigen bijsluiter voor de buitenlandse pers in Israël.

Advertenties
About Koby Zicher (37 Articles)
Werkzaam als consultant contra- terrorisme MENA, kritische politiek geïnteresseerde en familyman. Jongen van de straat met een Ph.D, ooit iets met specops en groene verf. Gaat het liefst in Altneuland wonen als hij later groot is.

3 Comments on Spanningen over journalisten in Israël (1)

  1. Vandaar dat het noodzakelijk is om juiste berichtgeving te hebben. Duidelijk moet zijn dat we niet vervallen in slachtofferschap maar kiezen voor het hier en nu van Israel.
    Dank voor deze toevoeging!

  2. Pete,
    Om het niet al te diepgravend en ingewikkeld te maken heb ik voor deze uitleg gekozen.
    Je hebt gelijk vwb de betwiste gebieden echter is de WB het meest omstreden. Vandaar de focus.
    Blijf OpinieZ volgen. Ik doe mijn best om zoveel als mogelijk duidelijk te maken.

    Dank voor je reactie.

  3. Belangrijk artikel. Ben benieuwd naar het vervolg.
    Omdat dit onderwerp door vooringenomen, zgn.”activistische” e.a.[:door belasting-geld betaalde], verhalen-vertellers, misbruikt wordt, is het van belang, alle gegevens correct te hebben.

    opmerking: “onder militair bestuur” is iets anders dan “toegevoegd aan de staat”;
    het is van belang te weten”: welke gebieden, en wel/niet;
    ook zijn er gebieden onder gedeelde veiligheid met “P.A.”

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: