Advertenties

Het geschreeuw van de vijfde colonne

Het neerhalen van een Russische straaljager door de Turkse krijgsmacht bleek tot een interessante samenkomst van de vijfde colonne te leiden. De vijfde colonne, u kent ze wel: ruggengraatloze schreeuwers met een halsstarrig geloof in een zelfverzonnen sociale constructie, iedere nuance wegwuivend en iedere casus ziend als een bevestiging van het eigen imaginaire denkpatroon. Schreeuwers die grotendeels het publieke debat overgenomen hebben, geen ruimte latend voor nuance en elkaar beschuldigend voor alles wat in hun ogen niet salonfähig is.

Plots was er geen middenweg meer, werden De Krim, Koerden en Armenië onderdeel van de gebeurtenis en bleken Poetin en Erdogan ‘ware’ leiders voor hun volkeren en de aangewezen personen om internationaal de leiding te nemen. Politieke kopstukken duikelden over elkaar heen om kritiekloos partij te kiezen en elkaar te beschuldigen van iets waar ze zelf ook schuldig aan zijn: het kijken door een gekleurde zonnebril.

ruggengraatloze schreeuwers met een halsstarrig geloof in een zelfverzonnen sociale constructie

Want het lijkt steeds meer een trend te worden. Je bent vóór ons of je bent tégen ons, de middenweg ontbreekt. En dat beperkt zich niet alleen tot pro et contra Rusland-kampen. Kritiek leveren op de PVV staat gelijk aan eurofiel, islamknuffelaar of politiek correct gedrag en het bekritiseren van de islam levert steevast het predikaat PVV’er of ‘islamofoob’ op.

Een trend die ook doorwerkt in de landelijke politiek. Bang om Geert Wilders gelijk te geven, pogen politici op alle mogelijke manieren om de hete brei heen te glibberen. Bang om door concurrenten geframed te worden als PVV’er. Bang om beslissingen uit het eigen partijverleden te moeten terugdraaien. Bang om toe te geven dat de gevestigde orde jaar in, jaar uit, gefaald heeft.

De vijfde colonne staat synoniem voor de huidige maatschappij: verhard, verdeeld en vooringenomen. Dat Poetin de Krim bezet heeft, betekent niet dat Turkije het recht heeft om een Russisch gevechtstoestel neer te schieten. En dat Brussel het Europese project doet lijken op een modern staaltje imperialisme neemt niet weg dat Poetin een meedogenloze autocraat is, zich omringend met dubieuze figuren in een machtsbelust netwerk.

Debatten in de Tweede Kamer zijn verworden tot wedstrijdjes wie het verst kan pissen

Het is dan ook lachwekkend om te zien hoe bepaalde groepen een schier onaantastbaar gelijk claimen, na iedere gebeurtenis waarbij belangen botsen. Het is alsof de wereld nog maar één waarheid kent en men dat het hardst van de daken moet schreeuwen, zonder naar elkaars argumenten te luisteren.

Debatten in de Tweede Kamer zijn verworden tot wedstrijdjes wie het verst kan pissen, geopolitieke conflicten zijn emotionele strijdjes geworden tussen diverse facties en controversiële onderwerpen blijven onbesproken uit angst een ander gelijk te geven. Onze maatschappij staat stil. Men wantrouwt elkaar, waardoor iedereen, alle goede bedoelingen ten spijt, uiteindelijk met lege handen komt te staan.

Advertenties

4

Reacties zijn welkom. Er wordt gemodereerd.

  Abonneren  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
JooJootje

Vreemd stuk duidelijk geschreven door iemand die geen kleur wil bekennen,een beetje van dit en een beetje van dat iemand die terug wil naar de tijd alles moet kunnen een voortzetting van het gedrag dat ons zo in de problemen heeft geholpen er is geen tijd meer voor vluchten het is gedaan.

fransg53

Bizar stuk.
Een begrip dat een vrij duidelijke en onomstreden betekenis heeft op een heel andere manier gaan gebruiken.
Waarom?

Waarom niet? Dat heet taalvernieuwing.

Als Europa een man was waar ik voor moest kiezen als ik vrouw was, dan koos ik voor de heer Poetin, want die heeft ballen en die laat zijn ballen ook zien. Europa heeft geen ballen uitgezonderd Orban en Polen, die zich tegen Europa durven weren. En het is hoog tijd dat Poetin verder gaat met ingrijpen en de Islam doet stoppen, want niemand doet dit.