Advertenties
Recent:

Islamitische Staat: een negenkoppige slang

In de tweestrijd haviken versus duiven bevind ik mij doorgaans in het kamp van de duiven. Afhankelijk van je perspectief kan je me dat in dank afnemen, of juist kwalijk nemen. Ik heb een zwak voor bruggen bouwen tussen culturen, in plaats van muren opwerpen.

Misschien komt het door de naïviteit die gepaard gaat met mijn jeugdige leeftijd. Misschien is het juist iets heel positiefs. Maar ondanks deze mentaliteit maak ik toch een uitzondering in het standpunt, dat ik inneem en dat is voor de personificatie van het kwaad dat broeit in het Midden-Oosten. Ik heb het hier over IS: de hardnekkigste planeetvervuiling waar de internationale gemeenschap op dit moment mee te kampen heeft.

Vrijdag 31 juli meldde het Duitse Der Spiegel dat volgens verschillende Amerikaanse inlichtingendiensten de groepering nog minstens even sterk is als pakweg een jaar geleden. De miljarden dollars die in de vorm van lood en springstof zijn geëxporteerd naar de door hen besmette gebieden missen dus vooralsnog hun gewenste uitwerking.

Toegegeven, de gewetenlozen die zichzelf achter de IS-vlag hebben geschaard weten inmiddels wel beter dan in lange colonnes als ware schietschijven door het land te touren. Toch hebben zij het afgelopen jaar dus nauwelijks aan slagkracht ingeleverd. De roep om met een internationale coalitie collectief tegen IS op te trekken is onverminderd groot. Hoewel ik de mening deel dat het gezwel IS vernietigd dient te worden, denk ik dat de tijd nog niet rijp is om nu al de vuist te maken die veel mensen in gedachten hebben.

De strijders zijn namelijk al lang overgegaan op guerrillatactieken. Ze rijden niet meer in colonnes, ze rijden als burgers en hebben geen centrale communicatie of coördinatie zoals in echte legers gebruikelijk is. Op dit moment wordt er niet gevochten tegen een factie, maar tegen een idee. De tactieken om deze guerrillastrijders te lijf te gaan zullen het Westen alleen van de wal in de sloot helpen.

Zie Vietnam, Irak en Afghanistan. Deze oorlogen zijn in mijn ogen eerder verloren dan gewonnen door de Verenigde Staten. Omdat ze niet optrokken tegen een gecentraliseerd wezen, maar tegen een ongeregeld zooitje dat één ding gemeen had: de Amerikaanse vijand. Elke ingreep tegen deze milities versterkte de vijand. Het was olie op het vuur.

Dat is vergelijkbaar met de huidige situatie. Op dit moment is IS net de negenkoppige slang van Hercules, die er twee koppen bij kreeg voor elke kop die Hercules wist af te hakken. Om het IS-beest te kunnen onthoofden, moet IS eerst een onbetwist hoofd hebben. Zolang dit er niet is, bestrijdt het Westen slechts vuur met olie en zal IS immer groeien.

Advertenties

1 Comment on Islamitische Staat: een negenkoppige slang

  1. Juist, je moet vuur met vuur beantwoorden en de Fransen deden dat in hun Arabische kolonies, ze hadden legereenheden die gekleed waren als Arabieren Berbers, enz. Edward Multon schreef hier over “De Helse Patrouille”. Heb ik in mijn jonge jaren diverse boeken van versleten.
    Guerrillatactieken moet je beantwoorden met guerrillatactiek!!

Reacties zijn gesloten.